( 55 ) 
moderne toonaard meer en meer doorstraalt. Zooals vvij zagen, 
zijn de melodieën van Li Gieus de Robin et de Marion bijna aile 
in den modernen toonaard geschreven, en behooren vele zang- 
wijzen uit den Renart noviel insgelijks totdezen toonaard, maar 
hoe machtig de aandrang, hoe groot de invloed van den meer- 
stemmigen zang ook was, toch bleven de oude modi in ons 
land tôt nog vôor weinige jaren bij het volk in eere. In andere 
landen, zooals in Frankrijk op afgelegen plaalsen, blijft die 
zelfde oude toonaard nog heden in den volkszang voortleven, 
zooals door menige mélodie bewezen vvordt, onder anderen 
in het werk van Tiersot b 
Indien het waar is, wat D r Acquoy met het oog op de teksten 
zegt, dat volksliederen soms een taai leven hebben, dan mag 
men deze woorden ook op de melodieën toepassen, welke 
gedurende eeuwen van mond tôt mond overgingen en waarvan 
de oude toonaard dikwijls beter bewaard bleef dan de tekst. 
Had het gebruik van accidentalen ten doel den tritonus uit 
de monodie te weren, toch was men feitelijk voor dien diabolus 
in musica niet al te vervaard. In de kerkelijke melodieën vindt 
men inderdaad menig voorbeeld van min of meer onmiddel- 
lijke aanraking van fa met si tj of omgekeerd van si met fa ” 2 . 
Ook in de hierboven aangehaalde hypodorische melodieën : 
« Amors me font briser »; — « Diex! trop demeure »; — 
« Diex ! comment porroie », is de tritonus te bespeuren. 
Hypolydisch en derhalve met doorstralenden tritonus , 
klinken : 
-y*) 
1 A 
0 m 
0 P 
/mjQ, 
J 9 
m 
-rui m é 
9 1 " 
L 
i 
r r 
9 
Dame, à 
vous sier - \ 
ii i 
t t 
ir m’o - troi tout mou vi - vant 3 . 
1 Zie bijv. Histoire de la chanson populaire, bl. 311, eene onlangs 
opgeteekende hvpophrygische mélodie. 
2 Zie Dom Pottier, Liber gradualis, Tornaci, 1883, Inleiding, bl. vin. 
3 Méon, t. a. p-, bl. 420. 
