( 88 ) 
Ne plus sa - ge, 
ne meil - lour. 
Reeds vroeg werden in ons land liederen in de Dietsche taal 
geschreven. Aan het hoofd der Dietsche lyrici staat Henric van 
Yeldeke. De herkomst en woonplaats van dezen dichter bleven 
tôt dus verre onbekend ; hij leefde in de laatste jaren der 
xn e eeuw. 
Wij bezitten van hem ongeveer dertig liederen 2 , die echter, 
wat den strophenbouw betreft, geheel in den trant der 
Fransche trouvères zijn geschreven. 
Naast dezen vinden wij Hertog Jan l van Brabant, den held 
van Woeringen (geb. 1252 of 1253, gest. 1291), van wien wij 
negen liederen bezitten 5 , die met betrekking tôt den strophen¬ 
bouw ook wel onder Franschen invloed werden geschreven, 
doch reeds in meer populairen vorm, aangezien ze met een 
refrein eindigen. 
Deze liederen, die voor het eerst werden besproken door 
Th. Arnold 4, zijn volgens D r Kalff opgesteld in eene taal 
waarin men overal het Vlaamsch ziet « doorschemeren » 5. 
D r te Winkel, aan wien wij de jongste bespreking van de 
gedichten des vorstelijken zangers te danken hebben, twijfelt 
4 Chansons n ls X, XX, uitg. De Coussemaker, bl. 40 en 78. 
2 Voor de eerste maal uitgegeven bij J.-H. von der Hagen, Minne- 
singer, I, 35-40; IV, 72-79 (levensbeschrijving) ; voor de latere uitga- 
ven, zie D r J. te Winkel, Gesch. der Nederl. letterk., I, 290, aant. 1. 
3 Insgelijks voor de eerste maal uitgegeven bij von der Hagen, t. a. p., 
I, 15-17 ; IV, 38-47 (levensbeschrijving). 
4 Dietsche voarande, N. S. dl. I. 1874-76, bl. 542-56. 
3 Het lied in de M. E., bl. 255. 
