( 59 ) 
er niet aan of zij werden oorspronkelijk in Middelneder- 
landsche taal geschreven '. 
Ongelukkiglijk is ons geene enkele mélodie overgebleven 
van Hertog Jans gedichten, zoo min als van die van Henric van 
Yeldeke. 
In het fraai pastoreelken van den Brabantschen hertog : 
/ 
Eens meien morghens vroe 
Was ic opghestaen, 
ziet D r te Winkel, ter oorzake van het refrein « harba lori fa », 
een dansliedje, wat niet onmogelijk is, aangezien, zooals wij 
reeds zeiden 1 2 , de dans gewoonlijk door zang begeleid werd. 
Wij weten door Boendale, dat een ander Brabantsch dichter 
der xm e eeuw, Lodewijk van Yaelbeke (gest. 1321), een beroemd 
menestreel was, die tevens de danskunst beoefende. Boendale 
getuigt van hem : 
In clesen tijt sterf menschelijc 
Die goede vedelare Lodewijc, 
Die de beste was die voer dien 
In de werelt ie was ghesien 
Van makene ende metter hant; 
Van Vaelbeke in Brabant 
Alsoe was hi gênant. 
Hi was deerste die vant 
Van stampiën die manieren, 
Die men nog hoert antieren 3 4 . 
Dat reeds in de xm e eeuw in de zoo sierlijke en beschaafde 
taal waarin de Reinaert, 
.het dierenepos 
Heel de wereld door beroemd, 
Dat men in éenen adem noemt 
Met Dantes goddelijk kunsttooneel, 
Als middeleeuwsche dichtjuweel 
1 T. a. p., bl. 300, aant. 2. — Zie mede over de geschiedenis dezer 
liederen F. van Duyse, Nederlandsch muséum, Gent, 1890,1, bl. 218 vg. 
* Zie bl. 52. 
s Brab. Yeesten, V, 633-642. 
4 Prudens van Duyse, Reinaard de Vos. Voorrede. 
