TWEEDE AFDEELING. 
DE XIV e EN XV e EEUW. 
I. — De mélodie van het Nederlandsch wereldlijk 
lied, naar handschriften van den tijd of naar later 
gedrukte verzamelingen. — Metriek en notatie, — 
toonaard, — vormen. 
Nadat de invloed der Fransche trouvères zich gedurende 
ruim twee eeuwen in ons land sterk had doen gevoelen, 
richtten tegen het midden der xm e eeuw, onze liederdichters 
den blik naar Duitschiand. Yolgens de uitdrukking van Uhland, 
maakten Brabant en Vlaanderen ce ein Weg der Vermittlung » 
tusschen Frankrijk en Duitschiand. Hertog Jan I van Brabant, 
Henric van Yeldeke en Friedrich von Husen, alhoewel de 
twee eersten, zooals wij zagen voor hunne liederen den 
vorm der Fransche trouvères aannamen, worden dan ook 
door Uhland met den naam van « vermittelnde Minnesinger » 
bestempeld 1 2 . 
Zeer duidelijk is de Duitsche invloed te bespeuren ineen Hs., 
dat van groot gewicht is voor de kennis onzer oude melodieën 
en dat vroeger, naar luid van het opschrift, het « Rhetorijcke 
ende ghebeden boeck » was van « Mher Loys van den Gruyt- 
huyse, prince van Wijncestre, ridder van den Gulden Vliese, 
dict de Bruges, ofte van Brugghe ». 
Wel is waar, is dit opschrift van eene latere hand, doch naar 
1 Zie hierboven, bl. 58. 
2 Volkslieder, Abhandlung, bl. 425, aang. bij D r G. Kalff, Het lied 
in de M. E., bl. 254. — Over Friedrich von Husen, zie F .-H. vox der 
Hage x, Minnesinger, 1,212-217 (liederen); IV, 150-154(levensbesehrijving). 
