( 69 ) 
neming van den klemtoon en de herhaling van de vierde muzi- 
kale zinsnede, dan vinden wij : 
A) 
j 
r 
.m. m 
1 |Tj 
—T i 
" A r 
( I i ( 
é 
, i W 
- w ~w ~w — 
/ v — y — V— 
w w 
’É 
Een wijf van rei-nen ze - tien, Vul - maect van al - len 
m 
N-nV 
■K 
^ * U 
tr-N-M 
bei 
den 
In ghe - sta - di 
ehe 
den Te 
vou-ghe-ne hert-ze en - de moet; Quaet aeste es al ont - spoet. 
Wat het niet samentrekken (elideeren) der si]ben in het 
voorlaatste vers aangaat, hiervan leveren de melodieën uit Een 
devoot eh profitelyck boecxken (Antw., 1539) talrijke voorbeel- 
den h In den regel, heeft de elisie in het Dietsche vers niet 
plaats wanneer de hiaat voor het metrum onontbeerlijk is 2 . 
Gaarne geven wij onze notatie voor eene betere ; de mélodie 
behoort stellig niet tôt de fraaiste — wellicht moet men veron- 
derstellen dat het lied met tonica sloot bij herhaling {reprise) 
{ Zie uitg. D. F. Scheurleer, mélodie van n r 10, « Ten dede-u »; — 
n r 14, « Dat dede-een »; — n r 19, « Verblide-ic »; enz. 
2 Zie D r W. L. van Helten, Over Middelnederlandschen versbouw . 
Groningen, 1884, bl. 71-73 : Synalaephe en Hiatus. 
Tome XL1X. 
6 
