( 73 ) 
Met leedwezen zien wij af van elke poging om de mélodie 
van het oude Kerelslied terug te vinden, aangezien wij vreezen 
dat, zoolang er geen vollediger muzikale tekst gevonden wordt, 
elke proeve om dien ouden zang te herstellen, onvoldoende zal 
blijken. 
Dat de melodieën op andere plaatsen van ons liederboek op 
meer volledige, ofschoon ontoereikende wijze genoteerd zijn, 
blijktbij voorbeeld uit n r 90, waarvan wij, in eene'15 de -eeuwsohe 
geestelijke verzameling een pastiche van de mélodie bezitten. 
Dit laatste heeft tôt opschrift : « Du haenste mijn hertgen 
vrouwelijn, du wilstes», dus eene variante van den aanvang 
van bedoeld n r 90 
Wij laten de beide teksten volgen : 
Oudvlaemsche Liederen, n r 90. 
Du liaens mijn hertze, vrauwe mijn, 
Dvne 1 2 * 4 5 wilse niet bewaren ; 
Een ander heift die hertze dijn, 
Nu laet de mijn dan varen. 
0 wee, ic niet verwaren can ; 
Gheift mi mijn hertze weder dan, 
Ich wilse gheven dien ics jan, 
Ende leven voort in vruechden vro ; 
So doe also, so salie, jo, 
In wil niet langer sparen. 
Niederlàndische geistlicfie Lieder, n r 50. 
Ay, lieve ihesus, myn troest alleen, 
woud gi myn hartgen bewaren, 
dat my en reen der sonden gheen 4 , 
end die mocht laten varen 5 : 
1 Hs. bewaard in de K. K. Bibliotheek te Weenen. 
2 Te vinden bij W. Bàumker, Niederlàndische geistliche Lieder nebst 
ihren Singweisen aus Handschriften des XV. Jahrhunderts (Viertel- 
jahrsschrift fur Musikwissenschàft, 1888, n r 50, bl. 253). 
5 Lees : Dune. 
4 Reen is imperf. conjunctief van rinen = aanraken. 
5 Het onderwerp van mocht is ic. 
