( 77 ) 
Zooals blijkt uit de mélodie gelijk zij in gemeld handschrift 
voorkomt, waarvan overigens de zangerigheid nog al wat te 
wenschen overlaat, is de notatie der Oudvlaemsche liederen , 
— zie de verzen 8 en 9 : « Ende leven voort, » enz., — ontoe- 
reikend om met eenige zekerheid de volledige mélodie te kun- 
nen bepalen. 
Er dient dus met omzichtigheid te worden gehandeld, wan- 
neer men deze liederen in modem notenschrift wil over- 
brengen. 
Bij eene zoodanige vertolking heeft men vooral twee dingen 
in het oog te houden : den rhythmus en den toonaard. 
In de voorgaande bladzijden hebben wij reeds meermalen 
gesproken over het verband tusschen muziek en taal. 
Het Dietsch of Middelnederlandsch vers berust op de natuur- 
lijke metriek der taal en blijft vreemd aan getelde syllaben- 
maat. 
Het bestaat uit heffingen ( arses ) en slagen ( theses ). 
In de muziek welke dit vers begeleidt, moeten de accenten 
met den zwaren slag overeenstemmen. 
Ziedaar het grondbeginsel *. 
1 Voor nadere bijzonderheden omtrent metriek en notatie venvijzen 
wij naar Fl. van Dhyse, Oude Nederlandsche liederen ; melodieën uit de 
Souterliedekens, Gent, 1889, bl. 7-80. 
