( 80 *) 
Onder de melodieën die oorspronkelijk wereldsche liederen 
begeleidden — van verschillende dezer laatste zijn ons in 
andere verzamelingen de teksten bewaard — vindt men er acht 
die tôt den hvpodorischen modus behooren 1 ; éen is in zesto- 
nigen hvpodorischen modus geschreven 2 ; tien behooren tôt 
den modus van re met si t] 3 ; twee tôt den metabolischen 
modus van re , d. i. re met si b en si H 4; a cht tôt den moder- 
nen ut- toonaard 5 ; twee tôt den dorischen modus 6; éen 
schijnt in lydischen modus geschreven te zijn 7 . 
Na den toonaard dienen de vormen van den zang in aanmer- 
king genomen worden. 
Evenals in den kerkzang, zijn deze of eenvoudig : waarbij 
elke lettergreep van den tekst éen enkele noot ontvangt, of 
melismatisch , d. i. versierd : waarbij éen enkele lettergreep 
meerdere noten draagt. 
Gewoonlijk treden de melismen op den slag te voorschijn, 
en veelal op het einde van hetvers, bij de cadenzen : 
tôt ihe - sus gro - ter e - ren, So soud ic blv oec 
1 N rs 2, 4 a ; 6, 8, 22 (zie Baumker, t. a. p., bl. 217), 52, 55, 76. 
2 N r 56. 
5 N rs 7, 21, 46, 50, 55, 58, 60, 72 (vgl. de betere lezing in Een devool 
en profitelyck boecxken , Antw., 1539, n 1 ' 10, uitg. D. F. Scheurleer. 
bl 30), 73, 75. 
i N rs - 35 (vgl. de betere lezing, Souterliedekens, Antw., 1539, Ps. 90), 82. 
5 N»‘s 9, 33-34,44,51, 59, 78,^80, 81. 
6 Nrs 53, 74. 
7 Zie voorgaande bl., aant. 7. 
8 Baumker, t. a. p., n r 27, bl. 215. 
