( 81 ) 
Zelden ontmoet men die in arsis : 
der 
wer-relts myn die is ve - nvn l . 
Bij cadenzen ontstaat op een van de trappen der toonladder 
eene ti jdelijke rust, die doorgaans met den zin der woorden 
overeenstemt, want in onze oude liederen is de oversprong 
(enjambement) zoo goed als onbekend. 
De volgende muzikale zinsneden vertoonen de verschillende 
modi en doen de gebruikelijke cadenzen en melismen uitko- 
men. Zij zijn aile aan Bâumker’s uitgave ontleend, metuitzon- 
dering van éen enkele die tôt den dorischen (cadenz op den 
(i ea trap der toonladder) en eenige andere die tôt den iastischen 
modus met eindnoot op de bovenquint behooren. Deze vormen 
leeren ons de wijze waarop de gansche mélodie is samen- 
gesteld nader kennen. Het behoeft nauwelijks melding, dat 
die muzikale zinsneden zich eng aan de gewone vormen van 
den kerkzang aansluiten. 
Hypodorische modes en modus van re met si H. 
De uitgestrektheid der stem, volgens de hier aangehaalde 
melodiën, is : 
r piî P* - • ^ 
U " ' 1 - m 9 
_« é s 
vp - * ® 
%S ___ 9 9 
-fr $ • Toonladder 
• 
i 
Ton Ica 
en 
eindnoot. 
Eene voorafgaande opmerking : de voorbeelden diewij hier 
1 Baümker, t. a. p., n r 39, bl. 23o. Zie mede n r 37, einde : « Laet ons 
den dach || genadelic aen schynen. » 
