( 114 ) 
Soortgelijke notatie als de Oudvlaemsche liederen hebben 
ook enkele melodieën in het Van Hulthemsch Hs., thans 
n r 15615 der koninklijke bibliotheek te Brussel. Een dier lie¬ 
deren, « op de wyze : Het viel op sente Peters nacht, » werd 
door Willems, met facsimile, in moderne notatie uitgegeven i. 
Het lied telt drie strophen; de eerste en de tweede hebben 
ongeveer dezelfde scansie, en in de derde ontvangen het tweede 
en het derde vers slechts drie accenten. Nog andere onregel- 
matigheden doen zich in het metrumgevoelen ; met éenwoord, 
de tekst is bedorven. 
Zie hier de eerste strophe met hare scansie : 
Wech ôp ! wech op ! dat herte mi'jn, 
dat heeft getruiirt so langen ti'jt. 
Wiewillen frisch 1 2 en vroelijc sijn; 
soe es mijns trueren ailes quijt. 
Ons cômt noch hùden een salych dâch : 
vaer hennen al mijn ongheluck 3 ! 
_ » • i i 
En al dat mv beswaren mach, 
dat sèttic àchter rùgghe. 
i .1 i i 
Wat soude mi aider werelt s:oet 
1 1 I « 
en soudic daer van ^heen vroude haen? 
Dat mer beswaren mach den moet, 
dat willic altijt varen laen. 
1 J.-F. Willems, Mengelingen van vaderlandschen inhoud. Antw., 1829, 
bl. 300 vg. 
cJ 
2 De tekst heeft frichs. 
3 Al, bijgevoegd. Men vergelijke het zevende vers van de derde strophe, 
vier accenten met driedubbelen voorslag : « Soe en geschiede mich niet 
soe groeten heil, » terwijl men op dezelfde plaats in de tweede strophe 
insgelijks vier accenten vindt : « goeden moet hout al dijn lijf. ». 
