( 146 ) 
eene andere bewerking, door een onbekend gebleven componist, 
had laten verschijnen. 
De Kyrie van de mis « Myn hert » te Kamerijk berustend i, 
geeft getrouw de zangwijze terug van het door P. de la Rue 
behandelde lied. Wij achten het onnoodig over deze thans 
algemeen bekende fraaie mélodie verder uit te weiden 
Het Odhecaton bevat twee meerstemmige liederen, waarover 
wij reeds met een woord spraken, namelijk « Tandernaken » 
en « O Venus bant ». 
Van het eerste is ons de tekst, hoewel in minder goeden 
staat, uit het Antw. Ib. 3 bekend. Ziehier de eerste strophe 
met hare scansie : 
ii i i 
Tandernaken, al op den ryn 4 , 
i i ii 
daer vant ic twee maechdekens spelen gaen 5 ; 
Il II 
die eene dochte mi aen haer aenschyn 6 
i i i « 
haer ooghen waren met tranen ombevaen : 
« nu, segt mi, lieve gespele goet, 
hoe sweert u herte, hoe truert mven moet? 
waer om is dat? woudys mi maken vroet? » 
T 1 ! 1 
— « le en cans u met gesagen, 
III I 
tis die moeder diet mi doet, 
si wil mijn boel verjagen » 7 . 
1 De Coussemaker, Notice sur les collections musicales de la bibliothèque 
de Cambrai, etc., Paris, 1843, bl. 90 en 142.0pbl.146 vermeldtDeC.,naar 
het Hs. toebehoord hebbende aan Zeghere van Male van Brugge (1504- 
1601), een meerstemmig lied « Myn hertequin heeft altyd verlangen »; 
terwijl L. de Burbure , t. a. p., eene mis « Mijn hert » van Gascoing 
vermeldt. 
2 In den jongsten tijd opnieuw gedrukt in het Nederlandsch liederboek 
uitgegeven door het Willems-Fonds. Gent, 1892, t. II. bl. 74. 
3 N r 54, bl. 222, « Een oudt liedeken ». J.-C.-M. van Riemsdijk die, in 
zijne Vier en twinting liederen uit de xv* en xvi* eeuwen, ook de mélodie 
in moderne notatie geeft (n r 21, bl. 36), maakt ons tevens bekend met 
de eerste drie strophen van den tekst naar een Hs. van o. 1500. 
4 Al bijgev. naar de « wijs » opgegeven door Een dev.en pr. b. N r 112, 
bl. 140. 
5 Het tweede en het vierde vers hebben in de overige strophen drie 
accenten in plaats van vier. 
6 Tekst : die een. 
7 De herhaling, als refrein, van het laatste woord der strophe wordt 
in het Antw . Ib. bij de volgende strophen aangeduid. 
