( ITT ) 
Hierna volgt eene soort van stretla, op helzelfde thema naar 
dricdeeligc maat gcbracht : 
S up crins 
wat men, bij het danslied, den nadans of springdans noemde. 
Bobine leert ons, dat die nadans bij de Duitschers reeds in 
de xiv e eeuw bestond 
Wanneer men deze meerstemmige bewerking met de 
liierboven aangehaalde melodieën vergelijkt, bemerkt men 
onmiddellijk hoe de componisten der xv e eeuw de gevoelige 
noot in de cadenzen aanbrachten. 
De slotcadenz, welke den overgang tôt het snellere tempo 
in driedeelige maat voorafgaat, geeft ons een voorbeeld van de 
zonderlinge, door de oude componisten gebruikte nota cam- 
biata 1 2 , die echter in den alleenzang onbekend is. 
J* 
1 , 1 
H 1 
’TN'' V|y 
& & O J. 
J 
O 
1 I 
^ _ 
HH 
c 
^ ^ V ^ 
B • /H 
‘ 1 
y 
c/ V 
-- 
» 
Volgens den superins bij Josquin Deprés, zou de mélodie 
aldus geklonken hebben : 
0 Ve - nus bant, o \ie-iich brani! hoe lieeft dat 
1 Geschiclite des Tanzes in Dcutscliland, I, bl. 2oo. 
2 Zie hierover H. Bellermann, Der Contrapunkt, 3 e Aufl., 1887, bf. 159. 
