( 179 ) 
III. — De mélodie van het Nederlandsch wereldlijk 
lied uit den mond des volks. 
Naast de geschrevene en gedrukte bronnen, staan de mon- 
delinge overleveringen. 
Een niet gering deel van hetgeen wij nog aan volksliederen 
en onde melodieën bezitten, werd omtrent het midden onzer 
eeuw uit den mond des volks opgeteekend door Willems (1848), 
ook vooral door De Coussemaker (1852), en door Lootens en 
Fevs. Deze laatsten bewerkten hunne verzameling in de jarcn 
1854-1879 i. 
In 1865 werd door de Société liégeoise de littérature wallonne 
een prijskamp voor eene verzameling Luiksche liederen uitge- 
schreven, welke verzameling eerst in 1889 het licht zag. 
Oude wereldlijke liederen leefden aldus tôt vdor weinige 
jaren nog in den mond van ons volk, en merkwaardig mag het 
heeten, dat verschillende hunner melodieën aan het kerkge- 
zang zijn ontleend. 
De aan den Credo der missa in duplicibus ontleende Hale- 
wijnsmelodie, welke wij reeds als voorbeeld van den iastischen 
modus aanhaalden (bl. 106) — D 1 ' Kalff plaatst dit lied ce in 
de xiv e , misschien in de xv e eeuw 2 » — werd eerst, alhoewel 
zeer onjuist, door Willems, daarna in den echten toonaard 
door De Coussemaker uitgegeven 3. 
Het lied, aanvangende « Het wasser een coninc seer rijc van 
goei » (Die coninghinne van elf jaren), waarvan de oudheid 
1 Chants populaires flamands , Avant-propos, bl. ni. 
2 Het Lied in de M. E ., bl. 55. 
5 Willems, Oude VL Idr m 49, bl. 116; De Coussemaker, Histoire 
de l'harmonie au moyen âge , n r 45 der muziekstukken in moderne 
notatie gebracht ; Id., Chants popidaires des Flamands de France, n r 45, 
bl. 142. 
