( 185 ) 
IV. — Liederen in de Fransche taal. 
Onder de Luiksche volksliederen, treffen wij een dergelijken 
beurtzang aan als hierboven werd besproken, en die op den 
eersten toon der Vespers voorgedragen aldus aanvangt : 
Li mère. 
Avou qui v' mariez-v’ don, m’fi Jean Israël? 
Avou qui v’ mariez-v' don, m’ fi Jean joli? 
Li fi. 
Avou T vindeusse di mosse, père et mère, pinsez-vous don, 
Qui j* prindreu aute choi? Oh! qu’ nenni don '. 
Hier ook ontstaat derhythmus, ondanks het onregelmatige 
vers, uit de psalmodie zelf ; d. i. uit de herhalingder muzikale 
zinsnede met hare oadens op het einde van elken regel. 
Een, zoo niet te onzent ontstaan dan toch gezongen, twee- 
strophig Fransch lied werd ons bewaard in het omstreeks 
het midden der xv e eeuw geschreven register van de hand van 
Jehan Taillefier, griffier van het Schependom te Namen 1 2 . 
Talrijke varianten zoowel van den teksl als van de mélodie, 
worden in Frankrijk gevonden, waar het lied bekend is onder 
den naam van cc La Pernette » en waar het nog heden blijft 
voortleven 3. De strophe heeft tien verzen en het vers bestaat 
1 Recueil de Cramignons , Liège, 1889, bl. 587. 
2 Uitgegeven door Jules Borgnet, met facsimile der mélodie, in den 
Messager des sciences historiques , Gand, 1851, bl. 78-79. 
5 Eene belangrijke studie over dit lied, bewerkt op negen en veertig 
verschillende lezingen, werd uitgegeven door M.-G. Doncieux, in de 
Romania, 1891, t. XX, bl. 86-133. Zie mede Weckerlin, La chanson 
populaire , Paris, 1886, bl. 179-184; — denzelfden s ch ri j ver : L’ancienne 
