Men vergelijke nog de mélodie van Ps. 48, Souterliedekens : 
« Gheen meerder vruecht ter werelt en is », met n 1 2 3 57 uit 
Een dev. en pr. boecxken, en men zal dan weklra tôt de over- 
tuiging komen, dat men bij de benuttiging dezer laatste verza- 
meling steeds met omzichtigheid moet te werk gaan. 
Aan Willem van Zuylen van Nyevelt, die zich voorstelde 
(c die jonge jeucht een oorsake te geven om in die plaetse van 
sotte, vleescelike liedekens wat goets te moghen singhen, daer 
God doer gheeert ende si doer gesticht worden », hebben wij 
te danken dat wij in het bezit zijn gebleven van een aantal 
melodieën waarin onze voorouders hun lief en leed hebben 
uitgedrukt. In sommige gevallen laten de teksten toe, den 
ouderdom der mélodie te bepalen. Dikwijls wordt deze in het 
Antw. Ib door het opschrift « Een oudt liedeken » of « Een 
nyeu liedeken » aangewezen. In het eerste geval kunnen, 
zooals l>' Kalff vaststelt, de teksten gewoonlijk in de xv e eeuw, 
in het tweede, in de xvi e eeuw worden thuis gebracht. 
Nochlans kan eene oude mélodie — hierdoor verstaan wij 
voor het oogenblik, eene mélodie ouder dan de xvi e eeuw — 
voor een ce nieu liedeken » hebben gediend, want waar de 
muziek van een lied bij val verwierf, werd ze niet alleen 
voor geestelijke pastichen aangewend, maar ook nog voor 
nieuwe wereldlijke liederen in den trant van het oorspronke- 
lijke. 
Zoo vinden wij in het Antw. Ib. drie liederen die gezongen 
werden op de mélodie van « Hoe luide sanc die leeraer opter 
linnen 1 », welke mélodie misschien vroeger voor een wercld- 
lijk lied heeft gediend 
« Het daghet in den Oosten » werd omstreeks het begin der 
xvi e eeuw door een « nyeu liedeken » met denzelfden aanhef 
vervangen 3. 
1 Antw. Ib., n rs 55, 56, 60, bl. 81, 84, 90. 
2 Zie bl. 117-118 hierboven. 
3 Ib vg. n r 73, bl. 108; — n r 75, bl. 112. 
