( 203 ) 
2 tôt den onvolmaakt hypophrygischen modus 1 2 3 4 * ; 
3 tôt den hypophrygischen modus 2 ; 
I tôt den hypophrygischen metabolischen modus 3; 
1 tôt den dorischen modus 4. 
Hieruit blijkt dat in den aanvang der xvi e eeuw de moderne 
wMoonaard in den volkszang de andere modi nog op verre na 
niet had verdrongen. 
Vergelijkt men de lo e -eeuwsche melodieën met die der 
xvi e eeuw, dan vindt men in de Souterliedekens , ook onder 
de melodieën die een « nyeu liedeken » begeleiden 3, zang- 
wijzen die zich door melismen onderscheiden, doch niet in 
zoo ruime mate als in de 15 e -eeuwsche Niederlandische geist- 
liche Lieder uitgegeven door Bâumker. Yersierselen als het 
reeds door ons aangehaalde 6 : 
en-de die roos - kijnsroot. 
komen in de Souterliedekens niet voor. Dergelijke wendingen 
vereischen eene geoefende stem, eene virtuositeit welke de 
volkszanger niet bezit. In het algemeen gesproken, behooren 
zij niet tôt de populaire muziek en waar men die in de Sou- 
1 Ps. 18, 21; Antw. lb., n r 98, 48. 
2 Ps. 37, 73, 83 ; Antw. lb ., n r 101, 27, 84. 
3 Ps. 36; Antw. lb ., n r 102. 
4 Ps. 149; Antw. lb ., n r 218. 
3 ZooalsPs. 17 : « Een nieu(we) liet heb ic ghedicht — Ps. 20 : « Mijn 
sinnekens sijn mij onthogen »; — Ps. 81 : « Op eenen morgen stont, so 
ist dat ic beginne. Int walsche. Sur le pont Davignon (d’Avigon)»zie bl. 189 
hierb.;— einde derPs. :« Een oude man sprack eenjonck raeysken aen. » 
6 Zie bl. 104-103 hierboven. 
