( 204 ) 
terliedekens aantreft, kunnen zij zeer dikwijls als overtoJlig 
beschouwd worden i. 
De melodieën van onze 15 e -eeuwsche volksliederen zooals : 
« Het daghet in den Oosten », — « Een ridder ende een 
mevsken ionck », — « Rijck God wien sal ic claghen », — 
« Trueren so nioet ick nacht ende dach », — « Die winter is 
een onweert gast » 2, munten uit door hunne naïeve eenvou- 
digheid. Meestal zijn zij diatonisch geschreven; sprongen van 
groote sexte of septime, zooals wij er in de Niederlandische 
geistliche Lieder zagen, doen zich in deze zangwijzen niet 
voor. 
Oud schijnt, bij voorbeeld, deze vorm, dien wij in vele 
15 e -eeuwsche liederen aantreffen : 
Sout., Ps. 14. 
V > 
» 
Jr\ éém f I 
O 
-V \LA . j 
9 
9 9 9 
Een rid - der ende een meys-ken ionck. 
Ib., Ps. 112. 
V 
j j 
/r £ 
ffn k > 
_) \ Æk .. 
o 
w 
A 1 2 XL.-Â- 
* é 9 9 
Het is goet peys, goet vre - de 
Ib., Ps. 147. 
y 
i | 
/ £ 
O 
— . 
9 9 9 9 
-J- 
Wel op, laet ons gaen rij - den. 
1 In het 15 e -eeuwsche : « le arm sehaepken aen der heiden », Ps. 7 
ïouterl., komen melismen voor die men in de vierstemmige bewerking 
dooreenen onbekende, uitgegeven door J.-C.-M. van Riemsdijk, De twee 
eerste musyckboekskens (van Tielman Susato), niet aantreft. 
2 Souterl., Ps. 4, 14, 67, 75, 110. 
