( 210 ) 
Aan de melodieën « Ghequetst ben ick », « Die winter is 
verganghen », en aan zooveel andere kan men zien, dat de 
herhaling van het deel van den zang dat op de eerste verzen 
past, geene uitzondering is. Of voor het overige het eene vers 
van het andere niet weet, of in de door ons aangehaalde voor- 
beelden de in muziek gebrachte verzen elkander inderdaad op 
ongerijmde, onbekookte wijze opvolgen, zullen wij aan het 
oordeel van den onpartijdigen lezer overlaten. 
De recensent wil door voorbeelden bij de Duitschers geko- 
zen, aanloonen hoe hij de zaak verstaat : 
« Wie anders muten uns die Lied-Melodien der Deutschen 
in 15. Jahrh. an. Es seien nur die zwei Lieder « Wo soll ich 
mich hinkehren, ich armes Brüderlein » (Forster, If,N r 57) und 
« Mein Freud mocht sich wohl mehren » (Buxheimer Orgel- 
buch, Neudruck, p. 48) erwâhnt. Hier verbindet sich eine 
innige melodische Ertindung mit âusserer Form und Modula¬ 
tion zu einem kleinen Kunstwerke. » 
Het eerste voorbeeld is ongelukkig gekozen , omdat de zoo 
even door Eitner afgebrokene Souterliedekens , onder Ps. 107 
de mélodie bevatten « Waer sal ic mi henen keren, ic arm 
broederlijn », waarvan de tekst voorkomt in het Antw. Ib ., 
n r 166. Deze mélodie, aan welke men moeilijk buitengewone 
hoedanigheden kan toekennen, hadden wij dus met de Duit¬ 
schers gemeen. Wat het tvveede aangehaalde voorbeeld, datgene 
uit het Buxheimer orgelboek, betreft, de mélodie, middelstem 
der driestemmige bewerking, naar Eitner’s eigen uitgave, 
luidt, eerste lezing : 
