( 212 ) 
En dit is nu eene mélodie welke ons als een voorbeeld van 
keurigen zang wordt voorgehouden : omdat zij herhalingen 
bevat; omdat zij symmetrisch en periodisch van bouw is! 
Zulke herhalingen getuigen veel meer van ’s componisten 
armoede, dan van iets anders. Wij richten ons derhalve nog- 
maals met vertrouwen tôt den onpartijdigen lezer, die de 
verschillende hier aangehaalde zangvvijzen vergelijken en 
beoordeelen zal. 
De recensent besluit met de volgende woorden : « Als die 
Niederlander in der Mitte des 16. Jahrh. in Deutschland festen 
Fuss fassten, bemâchtigten sie sich auch des deutschen Liedes 
und ruinierten es. Sie waren nicht einmal imstandedie Schôn- 
heit desselben zu erkennen und zu erfassen. Nur Mattheus le 
Maistre vertiefte sich in das deutsche geistliche Lied und schuf 
zu dessen Melodien mehrstimmige Kunstwerke, die ihren 
bleibenden Wert haben und in der niederlândischen Kompo- 
sitionsweise einzig dastehen. » 
Gold het zooeven den bouw der mélodie, thans springt de 
recensent zonder verderen omslag over op de polyphonie. Hier 
ook zouden wij wenschen dat ’s recensenten bewering door 
deugdelijke bewijzen gestaafd werd. Nederlandsche compo¬ 
nisten hadden vôor het midden derxvi e eeuw in Duitschland 
burgerrecht verworven. Hendrik Isaac was een Vlaming 1, en 
zooals Eitner elders zelf bekent, « im deutschen Liede ganz 
und gar Deutscher 2 ». Waarom zouden de Nederlanders het 
Duitsche lied naderhand minder goed begrepen en « ruiniert » 
hebben? Overigens heeft die uitval tegen de Nederlandsche 
polyphonisten niets gemeens met de hier ongegronde en 
onrechtvaardige bewering, dat onze melodieën niet aaneen- 
hangen. 
Wij zegden, dat er in de 15 e -eeuwsche zangwijzen, in 
den regel, meer innigheid, meer gevoel heerscht dan in de 
1 Zooals blijktuitzijn testament uitgegeven door Edm.Vànder Stràeten, 
Musique des Pays-Bas, VIII, 529. 
* Monatshefle , 1887, bl. 69. 
