Den groe-nen 
coe 
len 
mey Bringt ons in 
Eene vierstemmige bewerking met dezelfde, doch hier 
minder goed bewaarde mélodie in den superius, door Théo 
Evert, een componist van wien men tôt hiertoe geene levens- 
bijzonderheden en ook geene andere werken kent, komt voor 
in Een Duytsch musyck boeck (1572) E Dezelfde mélodie wordt 
ook nog gevonden onder de stukken uitgegeven door eene 
Haarlemsche rederijkerskamer 2 en verder in het Luitboek 
van Thysius 3. 
Op een nauw verband tusschen tekst en mélodie was men 
toen nog nergens bedacht; eerst met het aanbreken der vol- 
gende eeuw zou men, in Italie, naar zulk eene overeenstem- 
ming trachten. De oude contrapuntisten, de geleerde musici, 
die den tekst slechts eene bijzaak achtten, bekreunden zich 
daarom zoo weinig, dat zij niet zelden het plaatsen der woor- 
den onder de noten, geheel en al aan den zanger overlieten. 
Het vroeger vermelde Odhecaton bevat ongeveer honderd 
vijftig meerstemmige liederen voorwelke alleen de eerste drie 
1 Partituur-uitgave bij F. van Düyse, t. a. p., bl. 166. 
2 Const-thoonende luweel, by de loflijcke stadt Haerlem, ten versoecke 
van Trou moet blijcken, int licht gebracht (1607), bl. Oo, v°. 
5 Naar het Hs. van het begin der xvn e eeuw. uitgegeven door D r J.-P. -N. 
Land (Tijdschr. der Yereeiiiging voor Noord-Nederl. mzgesch ., 1885-87, 
n r 62). 
