( 228 ) 
of vierwoordenvan den tekst zijn opgegeven. Maar het volk, en 
onder dien naam begrijpen wij volksdichters, componisten en 
zangers, waarbij tekst en muziek gelijken tred honden, kon 
het verband tusschen taal en muziek nooit op dergelijke wijze 
miskennen. 
In het hier besproken lied uit den Ecclesicisticus, wordt de 
eenvoudige taal van den dichter door de muziek op natuurlijke, 
ongewrongene wijze teruggegeven. Hierdoor wordt des zangers 
taak vergemakkelijkt, en laat het zich ook verklaren waarom 
dit lied zoo langen tijd bijval bleef genieten. 
IV. — De mélodie van de Geuzenliederen. 
Onder de voornaamste voortbrengselen der poëzie gedurende 
het tijdvak der Hervorming treden naast Fruytiers’ Ecclesias- 
ticus, de Geuzenliederen op, die mêestal werden voorgedragen 
op wijzen aan volksliederen ontleend. 
Moeten sommigen dezer liederen, — zooals bij voorbeeld die 
welke voorkomen in Een nieu liedejiboeck (1562) 1 , — be- 
schouwd worden als tôt de geestelijke liederen behoorende 
en vallen zij daardoor buiten ons bestek, andere, zooals de 
eigenlijke Geuzenliederen , waarin een of ander historisch feit 
wordt bezongen, moeten onder de vvereldlijke gezangen 
1 Een nieu liedenboeck , van aile nieuw ghedichte liedekens, die noyt in 
druck en zijngheweest gemaeckt wt den Ouden ende Nieuwen Testamenle, 
1562. Beschreven met aanduiding der wijzen door Wackernagel, Bibl. 
der Niederl. Reformierten (bl. 14), bij wien men een uitstekend overzicht 
van de liederen en liederboeken der hervormingsgezinden aantreft. De 
oudst bekende. uitgave van hetGeuzenliederboek dagteekent van 1581. 
In de uitgave van H.-J. van Lummel, Nieuw Geuzenlied-boek , Utrecht, 
z. j., waarin de liederen chronologisch zij n gerangschikt, wordt in het 
eerste lied een feit bezongen, dat in 1564 voorviel. In Van Lummel’s 
boek worden de wijzen aangegeven, wat niet geschiedt in Van Vloten’s 
Nederlandsche geschiedzangen , Amst., 1852. 
