( 230 ) 
zangwijze van het lied « Ick hope dat den tijt nocb comen 
sal » (1566). De tekst, te vinden in Een nieu Geusen lieclen- 
boecxken, 1588 i, werd gezongen « op de wijse : Broeders en 
susters en vreest doch niet ». 
Dit laatste lied, bewaard in Veelderhande liedekens, 1569 2, 
werd gezongen « Nae de wijse : Ick heb ghedraghen wel seven 
jaer ». De tekst van dit wereldlijk lied, « Een oudt liede- 
ken », komt voor in het Antw. lb., n r 90. De eerste strophe 
daarvan luidt : 
Ick hebbe ghedraghen wel seven iaer 
Een pacxken van minnen, tvalt mi te swaer, 
Ick ben bedroghen. 
Ick waende den wilden valc bebben gevangen, 
Hi is mi ontvloghen 5 . 
Onder n r 115 van den Ecclesiasticus, vindt men de mélodie 
met wijsaanduiding « Ick heb ghedraghen wel seven iaer ». 
Deze mélodie, waarvan het begin eenigszins herinnert aan den 
aanvang van « Een boerman had een dommen sin » (tekst, 
Antw. lb., n r 35, mel. Souterl ., Ps. 86), behoort, naar onze 
meening, tôt de xv e eeuw. 
r-e— 
t 
j 
1 
1 —1 _J _J 
—-fZTN.Vly >J> 
i vr— & 
^ ^ 5 
- Y ] ' n 
t J & 
Eer dat ick wert ver - beyt in mijn juecht, son 
4 Beschreven door Wackernagel, t. a p., bl. 40; tekst aldaar herdrukt, 
bl. 164, en door Van Vloten, t. a. p., I, 271, alsmede bij Van Lummel, 
t. a. p., bl. 15. 
2 Wackernagel, t. a. p., bl. 125. 
3 Wilde valc, type van middeleeuwsche beeldspraak, waarbij de 
minnaar voorgesteld wordt onder de gedaante van een valk (D r G. Kalff, 
Het lied in de M. E bl. 193). 
