( 240 ) 
De bewering, dat men zich gedurende de xvi e eeuw bij den 
alleenzang, en inzonderheid in de Souterliedekens bepaalde bij 
kort en lang te noteeren, d. i/voor de notatie enkel korte of 
lange tijdswaarden te gebruiken, vvordt dus door de feiten 
tegengesproken. Men kan toch niet aannemen dat Clemens n. p. 
de notatie van Van Zuylen van Nyevelt heeft overgenomen, en 
dat deze laatste er belang bij had de mélodie tegen den draad 
in en met aanwending van onmogelijke syncopen te schrijven. 
Overigens was de notatie aan geene vaste regelen verbonden, 
korte syllaben ontvingen den zvvaren slag en omgekeerd, zooals 
duidelijk blijkt uit de verschillende lezingen van het reeds 
aangehaalde lied uit den Ecclesiasticus 1 2 : 
Éî 
Een luy mensch is een steen ge - lijc || die hier leyt in het 
- g — 
1 
1 
i 
®L 
! 
fZè 
^ O-' 
rj* m , 
? 
' ^ 
9 9 
— 
LL 
i 
slijck || wies’ op - heft van den dijck || moet we - der - om 
--e- 
, . i J 
1 
frs 
V 
^ 
& & & 
was - schen sijn han - - den, enz. 
Const-thoonende Iuweel, Zwol, 1607 2 : 
-ÿ- 
J* àC. 
\ I 
l/ 
S» WF 
1 
- 1 1 • 
TnS 
n & 
Æ 
& \ m 9 
v ) 
O \ 
-1-- 
9 
O 9 
Ghy al - le die tôt den Hee - re ge - sint j’tHooft Je-sum 
\ 
1 N 1 ' 29, bl. 85. Zie hierboven bl. 226. 
2 Bl. Oo, v°. 
