( 269 ) 
onmiddellijk in de Zuidnederlandsche provinciën grooten 
invloed op den alleenzang uitoefende, kunnen wij nochtans 
vaststellen, dat, reeds in het begin der xvn e eeuw, ltaliaan- 
sche zangwijzen hier populair werden. Zoo treffen wij onder 
andere in de meesle Nederlandsche liederboeken van dien tijd 
Caccini’s fraaie mélodie « Amarilli mia bella » i aan. Wellicht 
werd deze in Nederland door Hooft (1681-1647), voor het eerst 
bekend. Deze toeh bevond zich, in J 600, in Italië, en bij twee 
zijner liederen : « Kraft, met smcekende geluyen » en « Edel 
paar, zielzoete lichten 1 2 * », even na het eerste lustrum der 
xvn e eeuw geschreven 3, wordl deze mélodie als wijs aan- 
gehaald. 
Daar is, zegt D r Kalff, sprekende van Hooft, zoo menig 
bekoorlijk lied waarin de dichter toont, dat hij niette vergeefs 
school had gegaan, bij « Italianen ende Franchoysen, voor- 
naamste tongen der Christenen in sprekens ghebruyck ». De 
juistheid der getuigenis welke de dichter van zichzelf atlegt, 
is, gevoegd bij de zoetvloeiendheid van zijne taal niet te ontken- 
nen, en blijkt daarenboven uit het feit, dat de meeste zijner lie¬ 
deren op Italiaansche of Franschestemmen geschrevenzijn. Dit 
voorbeeld werd nagevolgd door Cats (1677-1668), die insgelijks 
voor bijna aile zijne liederen zijne toevlucht nam tôt Ita¬ 
liaansche of Fransche zangwijzen, en onder andere, Caccini’s 
mélodie benuttigde voor het fraaie lied « Tortelduyfje mijn 
beminde 4 ». Bij een twaalftal liederen van Vondel (1667-1679) 
worden voor de helft Fransche wijzen aangehaald ; Italiaansche 
wijzen werden echter, naar het schijnt, door den prins onzer 
1 Deze mélodie verscheen in Caccinis’ Nuove musiche (Florence, 1601) 
en werd opnieuw uitgegeven, met klavierbegeleiding naar den continuo. 
door F.-A. Gevaert, in het tweede deel, n r 39, van zijne Les gloires de 
rilalie, chefs-d'œuvre de la musique italienne au xvn* et au xvm • siècle. 
Gand-Liége, 1868. 
2 P. C. Hoofts werken (zangen), uitg. Amst., 1671, bl. 156 en 173. 
5 D r G. Kalff, Inleiding op Bredero's lied-boeck, bl. 166. 
4 Eene bijzonderheid die reeds vermeld werd bij Gevaert, Annuaire , 
1881, bl. 184, aant. 2. 
