( 271 ) 
keert weder. Amarilla mia bel la », en in Den singende zwaan , 
Antw., 1655 i. In Pater Poirters’ Ydelheyt des werelts - vindt 
men voor het lied « Mijne vrienden, o vrienden » als stem aan- 
gegeven ce Amarille »; zooals door den bouw der strophe wordt 
aangeduid, geldt het hier de mélodie « Amarilli mia bella ». 
Ondertusschen had de mélodie van Caccini zicli ook in 
Noordnederland verspreid. Men treft ze, o. a., in den Amster- 
damsche Pegasus , 1626, hl. 6, onder « M. Campanus Veld- 
deuntjes toe-ge-eyghent d’Aemstel-lantsche nymphjens », voor 
het lied, aanvangend : Amaril, Amarillis; in de Amsteldamsche 
minne-zuchjens 3, waar men onder den Italiaanschen tekst ecne 
Nederlandsche navolging vindt : 
Amarilli, mijn schoone, 
gelooft ghy dat de liefd’ 
die ’k u betoone, 
niet in mijn hart sou woone, 
geloov’ het vrij, enz. 
Door den dichter-rederijker Krul wordt de mélodie dikwijls 
voor zijne liederen aangehaald 4. — Krul’s lied « Rozamonda 
mijn waarde » werd nog ongeveer honderd jaar later her- 
drukt s, met dezelfde stemaanduiding, zoodat de fraaie mélodie 
van Caccini bijna anderhalve eeuw na hare geboorte nog 
populair was. 
Indien wij bij deze zangwijze wat langer vertoefden, dan 
1 Te oordeelen naar de derde uitgave, Leyden, 1728, bl. 137, « Stem : 
Sulamite keert weder », mede aangeh. bl. 139, 141. 163. 
2 Antw., 1645, bl 173. 
3 Amst., 1613. Herdrukt door J. -H. Scheltema, Nederl. Idr. uit vroege- 
ren tijd, bl. 136. 
x Pampiere wereld. Amst., 1644, eerste deel, bl. 165; vierde deel. 
bl. 61, 63, 65. — Jan Luyken (1649-1712) in zijn Duytsche lier [ 1671), uitg. 
1783, bl. 6. gebruikte dezelfde wijs voor het lied : « Wie spant de kroon 
der schoone ». 
5 In Het nieuwe verniakelyke Thirsis minnewit, vierde deel. Amst.. 
1731, bl. 120. 
