III. — Fransche melodieën. 
In de eerste helft der xvi e eeuw vonden wij reeds, onder de 
wijzcn in Een clevoot en prof, boecxken en in d e Souterliedekens 
aangeduid, verschillende melodieën van Franschen oorsprong, 
en het getal der Fransche melodieën die in ons land populair 
werden, groeide van lieverlede aan. 
Vele Fransche zangwijzen, aan wereldlijke liederen ont- 
leend, vindt men bij Stalpert in zijn Extractum CathoUcum 
(Antw.,1631), in diens Gulde-iaers feest-dagen( Antw., 1635) en 
in andere liederboeken van dien tijd, zooals in de reeds aan- 
gehaalde bundels Den gheestelycken leeuwercker, door H. Guil. 
Bolognino, Antw., 1645, en Den lust-hof der christelycke lee- 
ringhe { . 
Soms verdween de oorspronkelijke wijs om plaats te maken 
voor den aanvangsregel van het nieuwe Nederlandsche lied, 
waarvoor zij diende, welke aanvangsregel voortaan de mélodie 
aanduidde en aidas op zijne beurt tôt « wijs » verstrekte. 
« J’aymeray toujours ma Philis » wordt, zooals wij zagen, 
reeds door Valerius aangeduid als : « Windeken daer hetbosch 
van drilt 2. » De mélodie « Mon valet que peut-il faire 3 » kreeg 
de benaming : « Gelyck als de witte swane 4 ». 
1 Zie hierboven bl. 266. 
2 Zie hierboven bl. 270, aant. 3. 
5 Stalpert, Extr. Cath., bl. 358; — Gulde-iaers f.-d ., bl. 1245. — 
D r J. -P.-N. Land, Luitb. Thysius, n r 312. « Almande Monvarlet » ; — 
aangehaald in het Lb. met emblemata voor het lied : « Hoort ghy doch- 
ters ende jonghe ghesellen. » 
4 Starter, Friesche lust-hof , 1621, bl. 86; — K. van Mander, Gulden 
Harpe, Haerlem, 1627, bl. 385; — Den singende zwaan, uitg. 1664, bl. 31 en 
titelblad v°, waar een lied uit twee strophen gevonden wordt, dat volgens 
den strophenbouw op de Fransche mélodie gezongen werd. Zie l ste str. 
en mel. van dit lied bij J.-H. Scheltema, Nederl. liedr. uit vroegeren tijd, 
bl. 51. 
