( 299 ) 
Kaadpleegt men hier den tekst, dan moet men deze mélodie 
jonger vinden dan de eerste. Immers het woord Rozenlant 
verving het woord Oostlant, d. i. het verre land, op een tijdstip 
dat men had opgehouden het laatstgenoemde woord te ver- 
staan t. Houdt men zich integendeel aan de mélodie, dan 
gevoelt men zich geneigd deze voor ouder aan te zien dan de 
eerste, vermits de modus van re met si jj reeds in de xv e en 
vooral in de xvi e eeuw uitgebreide toepassing vond. Niets 
belet’ aan te neinen dat een vroegere tekst « Naer Oostlant » 
heeft bestaan, en dit te minder aangezien, zooals wij reeds 
zagen, een 16 e -eeuwsch lied aanvangend « In Oostlant » wordt 
gevonden. Van de populariteit welke het hier besproken lied 
genoot, getuigt een derde mélodie 2 waarvan wij de notatie 
onveranderd laten volgen : 
Na Oost - land wil ik vaa - ren, Daar 
-o- -\ —N 
—v 
-d -fr- 
- 
r—f-N 
—Sr 
a P 
? ég J 
i 
9 * a 
-J . 1 -J. 
l • 
A 
a 9 r 
v 9 w 
W 
W 
(5* i W 
9 é 
9 
j j 
v v 
i ^ r 
woond’er 
mijn 
zoe - te 
lief, Over 
ber - 
gen, 
i 
o - ver 
(i 
~i 
kZI 
? IJ 0 B 
<5 
/ j # p r 
5 
fZ 
y il z _i_i: 
V 
Daar woond’-er mijn zoe - te lief. 
1 Dat het lied « Naer Rozenlant » nog heden in de Kempen bekend is, 
blijkt uit eene bijdrage van Pol de Mont, Volkskunde, Gent, 1889, II, 
222, en getiteld « Een Kempensch gebruik ». 
2 Een quint hooger gesteld, te vinden in : Onde en nieuwe Hollantse 
