( 301 ) 
V V K ' 
1 1 
/L- n n 
1 ' 1 
1 ! 
•**»«* w 0- 
t f j & 
5 W 
^ i 1 ■ 
j I n j 
VF & 
W\ 
Æ, 
' 9 
- w * 
«F & 
9 
9 9 9 
niet: A eh wat 
zou - der 
ik gaen 
zin - gen? Binst dry 
n 
t i-1 , 
i W 
i N 
v 
j - -^ — ë — 
w ü . ~r 
9 9 
da - gen en ben - der ik niet. » 
Dat deze voortreffelijke mélodie welke vôor veertig jaar nog 
gezongen werd, oud is, en ten minste in het begin der xvi% 
zoo niet in de xv e eeuw thuis behoort, bewijzen de toonaard, 
en sommige harer wendingen. De aanvang herinnert aan het 
Fransche lied « Quand Jean Renaud ». 
Nog dezer dagen werd in Frankrijk, namelijk in Normandië, 
de mélodie van een echt 15 e -eeuwsch lied « Quant m’en venoye 
du bois l’autrier » uit den mond des volks, en men mag zeggen 
zonder eenig verschil met de 15 e -eeuwsche lezing, opge- 
teekend R 
De onmiddellijke invloed der cantores a liuto heet't zich in 
de Zuidnederlandsche provinciën niet laten gevoelen. Wel kan 
men wijzen op een lied van een Jtaliaanschen meester uit dien 
tijd, dat, ook ten onzent, populariteit verwierf, doch te oor- 
deelen naar de muziekwerken die gedurende de xvn e eeuw in 
ons land versehenen, heeft de Florentijnsche school weinig 
navolgers bij ons gevonden. 
In de melodieën waarvan wij het behoud aan mondelinge 
overlevering te danken hebben, is de oude toonaard oneindig 
veel beter bewaard gebleven dan in de gedrukte eenstemmige 
muziek. De uitgevers der gedrukte verzamelingen waren min 
of meer geleerde musici en stonden aldus onder den invloed 
van de polyphonie. Vermits de moderne toonaard, alleen op 
1 Vgl. G. Paris en A. Gevaert, Chansons du xv* siècle, n r 6, bl. 6, 
en Revue des traditions populaires , 7 e jaarg., 1892, bl. 581. 
