( 302 ) 
de barde en zachte toonladders berustend, met denaanvang der 
eeuw welke wij bespreken, nog niet vaststond, dobberden deze 
uitgevers tusschen den ouden toonaard en het nieuw opko- 
mend toonstelsel en brachten zij, op goed geluk, accidentalen 
aan, die geen ander uitwerksel hadden dan den ouden toonaard 
te storen. 
Alhoewel met het einde der xvn e eeuw de moderne toonaard 
door het vereenzelvigen van al de harde toonladders langs den 
eenen, en al de zachte langs den anderen kant, ontstaan was, 
bleven toch sommige inelodieën met hunnen ouden toonaard 
in den mond des volks getrouw voortleven en wel met zooveel 
kracht, dat zij zelfs nog in de laatste helft onzer eeuw, in vrij 
groot getal, konden opgeteekend worden. 
