( 306 ) 
ken, die in de xvm e eeuw in gebruik waren, en dit le meer 
omdat, wij herhalen het, veie der daarbij aangeduide stemmen 
reeds vdor de xvin e eeuw bekend waren. Dit was ook het 
geval met een vijftiental der daarin opgegevene Fransche zang- 
wijzen. Het lied « Liefste Rosalinde, stem : Trompet marin « 
(Yan Paemel, blad 55), wordt met dezelfde wijsaanduiding 
gevonden in Den eerelyken pluk-vogel 1 die, in 1669 de kerke- 
lijke goedkeuring verwierf. 
De wijs « Aimable vainqueur » welke bij het lied « O vogels 
aenschouwt » wordt aangegeven, is van Campra en komt voor 
in zijne Hésione 2 3 4 , dagteekenend van 1700. Dat deze wijs popu- 
lair bleef, blijkt uit Het gheestelyck maeghden-ta yltj en , in 1708 
te Antwerpen gedrukt, welk bundeltje een honderdtal liederen 
bevat vervaardigd door eene geestelijke dochter, Elisabeth van 
Wouwe. In deze verzameling toch wordt die stem aangehaald 
bij de liederen : « Ach Jésus, waerom » ; — « Ach, bruydegom 
Heer » en « Geluckigen dag 3 ». 
Na het ontstaan van het Fransche zangspel (opéra), waarvan 
Jean-Baptiste Lulli 4 de vader is, werd de Fransche tooneel- 
muziek al ras naar ons land overgebracht en verwierf zij ook 
daar spoedig burgerrecht. Zoo w r eten wij, bij voorbeeld, dat 
Lulli’s Cadmus et Hermione (Parijs, 1673), reeds in 1679 te 
Gent werd opgevoerd, waar sedert dien tijd de Fransche opéra 
1 Achtste drak, Antw., z. j., bl. 123. 
2 Hésione, tragédie mise en musique , représentée par L’Académie royale 
de musique le %! e jour de décembre 1700. Paris, Christ. Ballard, MDCC, 
bl. 159. 
3 Zie bl. 149, 166, 172. — De mélodie was ook in Holland bekend, 
zooals blijkt uit de Onde en nieuwe Hollantse boeren lities en contredan- 
sen, waarin men haar vindt onder n 1 ’ 379, met wijsaanduiding : « Iek 
lieve te deegh ». — Zie over deze laatstgenoem.de verzameling die uit 
dertien deeltjes bestaat en c. 1713 voleindigd werd, J.-C. M. van 
Riemsdyk, Oud-Nederlandsche danswijzen , Amst., 1882. 
4 Geb. te Florentië in 1623; gest. te Parijs in 1687. — « Lulli n’est pas 
le fondateur de l'opéra, mais il en est le véritable créateur » (H. Lavoix 
fils, La musique française , Paris, z. j., bl. 97). 
