( 335 ) 
Nog beterware bet geweest indien men, het stelsel volhou- 
dend, op het einde der mélodie had genoteerd : 
III. — De Luiksche cramignons en volksliederen. 
Eene bijzondere vermelding verdienen deze Luiksche volks¬ 
liederen. De jongste en volledigste verzameling hiervan dag- 
teekent van 1889 en verscheen door de goede zorg van de 
Société liégeoise de littérature wallonne , die deze liederen tôt 
onderwerp voor eene prijsvraag koos L 
De liederen hierin opgenomen, behooren tôt de crami¬ 
gnons , d. i. gezongen en tevens gedanste volksliederen, of 
tôt de « chansons populaires », d. i. gezongen liederen. Vele 
daarvan zijn dan ook in de maat met 6 voor 8, de echte 
populaire muziekmaat geschreven. Van deze stukken kan 
men juist niet getuigen dat de teksten door gevoel of goeden 
smaak uitmunten. Het zijn integendeel meestal luidruchtige 
uitspattingen van soms wat al te realistische volksvreugde. 
Toch zijn enkele dier stukjes door de muziek niet onaardig 
1 Zie hierboven, bl. 179. De liederen zooals die thans gedrukt zijn, 
werden ingezonden door Leonard Terry, die den prijs bekwam, en door 
Léopold Chaumont, aan wien een accessit werd toegekend. 
