( 348 ) 
wellicht onder den invloed van den volkszang, die de melo- 
dieën dikwijls verbastert, maar'ze ook wel eens op gelukkige 
wijze verbetert, verheft en veredelt, veranderingen onderging, 
blijkt reeds bij de lezing, te vinden bij het lied van G. P. Schmidt 
von Lübeck (1766-1849) in 1807 verschenen : 
•) * 
J U, . 
^—h s ■ 
_ I • _ 
— 
H 1 
> 
T\ r & & & 
V a 
9 
• ^ a 
— 
Ich kom - me von Ge - bir - ge 
IL 
r\ ** 
J** il w 
i K H 
w W X 
w ! J 
. > ; ^ 9 ' 
* 
' J 0 » ^ 
- — -$- 9 -J 
H9--— 
her, Die Damm’rung liegt auf Wald und Meerjenz. 1 . 
Juist die verscheidenheid, die rijkdom aan zangen uit velerlei 
bronnen geput en als een krans uit allerlei bloemen samen- 
gevlochten, juist die verschillende melodieën vdor denzelfden 
tekst, gevoegd bij de vele varianten van dezelfde mélodie, zijn 
het kenmerk der muziek die in ons land gedurende de xvn e 
en xvm e eeuw werd gezongen. 
Haasten wij ons echter hier bij te voegen dat, indien 
onze voorouders vele melodieën in den vreemde geboren tôt 
de hunne maakten, zij ook zangwijzen bezaten op eigen bodem 
ontsproten, en welke voor die van andere natiën niet behoeven 
onder te doen. Ook in de xvm e eeuw weet de vaderlandsche 
mélodie op eigen wieken te drijven. Hetzij dat zij eenig grap- 
pig verhaal vergezelt, zooals het liedeken van « Jan de mulder, 
1 Zie H. v. F., t. a. p., bl. 80, n r 496, en denzelfden schrijver, Deutsches 
Volksgesangbuch, Leipzig, 1848, bl. 85, n r 89. — Schmidt’s lied, eenigszins 
gewijzigd en onder den titel « Der Wanderer », werd later op prachtige 
wijze in muziek gebracht door Schubert. 
