( 365 ) 
van het oude lied, als inen bij den eersten oogopslag wel zou 
meenen. 
Bij het oude lied zijn de gewone vormen de volgende : een 
voorzang, bestaande uit eene zinsnede van 2 tôt 4 maten en 
sluitende, of wel met tonica : 
Die wach-ter die blies aen 
den dach l , 
of wel met halve cadenz : 
“Y" o i ' 
1 
O 
/ i J 
1 
éfÈ 
OP • A» j 
i 
W W 
É 
V m 
l 
t 
W-2- : 
V * 
& 
& —j 
-6- 
Die win - ter is ver - gan - ghen 
In andere gevallen gaat de mélodie over naar eenen nabu- 
rigen toonaard 3 : 
« Rijc God, gheeft mi goet a - von - tuer 4 ». 
1 Souterliedekens, Antw., 1539, Ps. 136. 
2 Ibid., Ps. 54. 
5 « Évidemment pour les anciens comme pour nous, la transition au 
ton voisin, suivant l’ordre génétique, est la plus naturelle et la plus fré¬ 
quente. Le plain-chant n’en connaît guère d’autre » (F.-A. Gevaert, 
Hist., I, 348). 
i Souterl ., Ps. 57. 
