( 370 ) 
dien toestand, en hieraan had het afschaffen der wetten die 
het schrijversrecht der Fransche dichters en componisten 
beschermden, zeer zeker zijn aandeel van schuld. 
Na onze inlijving bij Frankrijk (9 vendémiaire jaar IV = 
13 October 1795) werden de verschillende wetten, door de 
Republiek en het Keizerrijk in het leven geroepen ten gunste 
van den kunst- en letterkundigen eigendom, ook in ons land 
afgekondigd en bleven deze er geldig tôt na den val van het 
Fransch bestuur. 
Een besluit door den Souvereinen Vorst, prins Willem van 
Oranje-Nassau, den 23 en September 1814 genomen, schafte de 
Fransche wetten af, en schreef aan de drukpers en den boek- 
handel een nieuw regiem voor. 
Eerst op den 12 den Mei 1854 kreeg, ten gevolge van het han- 
delstraktaat tusschen België en Frankrijk gesloten, de overeen- 
komst van den 28 en Maart 1852, waarbij in de twee landen 
de wederzijdsche kunst- en letterkundige eigendom werd 
gewaarborgd, hare tocpassing. 
Van 1814 tôt 1854, dus gedurende veertig jaar, stond het in 
ons land aan de uitgevers vrij, de werken van buitenlandsche 
componisten naar goedclunken na te drukken. Het kan dus 
geen de minste verwondering baren, dat diezelfde uitgevers 
weinig behoefte gevoelden om zich tôt vaderlandsche compo¬ 
nisten te wenden, en zij liefst die werken drukten welke zij 
in den vreemde kosteloos en in grooten getale vonden. 
Ondanks deze voor onze toonzetters ongunstige omstan- 
digheden, werden nochtans onder het bestuur van koning 
Willem een tamelijk groot getal muzikale compositiën, meestal 
te Brussel, uitgegeven, zonder twijfel echter alleen uit liefde 
tôt de kunst. 
Onder de componisten wier werken op het einde der verle- 
den eeuw ontstonden en omstreeks het einde van het eerste 
vierendeel onzer eeuw, voornamelijk te Brussel, gedrukt wer¬ 
den, noemen wij o. a. : Karel Ots (Brussel, 1775 — 1845); 
Henri Messemaeckers (Venlo, 1778 — 1864); J.-B. Roucourt 
(Brussel, 1780 — 1849); Joseph-Frans Sorel (Brussel, 1793 — 
