( 378 ) 
« Aux cris de mort et de pillage », een oproep tôt Willem I. 
Het refrein luidde : 
Amis, il faut greffer l’orange 
Sur l’arbre de la liberté. 
Hetstuk werd gezongen op de wijs« des lanciers polonais 1 ». 
In eene verzameling van liederen in handschrift van dien tijd 
wordt het genoemd « Première Brabançonne composée lors 
de la révolution, pendant que les Hollandais étaient encore à 
Bruxelles ». 
Jenneval ’s tweede lied, waarbij hij hetzelfde metrum en 
nagenoeg hetzelfde refrein bewaarde, het Belgisch volkslied, 
door Van Campenhout (1779 — 1848) op muziek gesteld, wordt 
in vermeld handschrift bestempeld met den naam van « deu¬ 
xième Brabançonne, composée après le bombardement de 
Bruxelles ». 
Ofschoon de mélodie van Van Campenhout niet door oor- 
spronkelijkheid uitmunt, kan men haar noch leven, noch 
en werd uitgegeven bij H. Ratinckx, Antw. De titelplaat verbeeldt een 
vrijwilliger van ’t jaar ’30, waaronder men leest : 
Du coup qui l’a frappé, lyre patriotique 
Vibres (sic) quelques accents... Entends, pauvre Belgique, 
Et que son dernier son soit partout répété : 
« Plantez sur mon tombeau l’arbre de liberté! » 
Verder luidt het : « Aux mânes de A. Jenneval, né à Lyon (Rhône), 
mort au champ d’honneur en combattant pour la liberté entre Lierre et 
Malines, le 19 octobre 1830 ». — Woorden en muziek van die « romance » 
houden gelijken tred. 
1 Dezelfde wijs als « Ce magistrat irréprochable », La clef du caveau, 
n r 76. Les lanciers polonais , een lied van Pradel in 1830 te Brussel 
verschenen, draagt deze laatste stemaanduiding. « Le magistrat irrépro¬ 
chable » is de aanvang van een couplet met opschrift « air nouveau de 
Wicht », dat voorkomt in eene « comédie mêlée de vaudevilles », geti- 
teld Monsieur Guillaume ou le Voyageur inconnu , van Barré, Radet, 
Desfontaines en Bourgueil (1800). 
