( 382 ) 
Halévy; Les Huguenots (Februari 1836), van Meyerbeer ; Sarali 
(April 1836), van Grisar; Le postillon de Longjumeau (October 
1836), van A. Adam. Verder vindt men daarin : romancen van 
Masini, Panseron en Gabussi ; eene romance van Léon de 
Burbure en eene Boléro uit eene opéra, La Sérapliine (tekst van 
Fr. Soulié), door denzelfden componist. Naar het schijnt werd 
deze opéra van de Burbure nooit opgevoerd. In 1836 schreef 
Fréd. von Flotow muziekop denzelfden tekst. 
In later tijd, namelijk in 1850, verscheen bij G. Jacqmain, te 
Gent, Le mélomane, journal de chant , avec accompagnement de 
piano. Boven den titel leest men : « 104 romances, 12 francs 
par an ». 
De Fransche romance-componisten P. Henrion, L. Bordèse, 
E. Arnaud, Henri Reber, L. Abadie, enz., zijn hier wederom 
goed vertegenwoordigd, tervvijl in dezen eersten jaargang de 
opéra haar aandeel levert met een aria uit Les porcherons 
(Januari 1850), van Grisar, en eene mélodie uit Le songe d’une 
nuit d’été (April 1850), van Ambr. Thomas. 
Te Brussel was mede, sedert omstreeks 1840, bij J.-E. Libau, 
een wekelijksch muziekblad, Le dilettante , verschenen, dat 
volgens den algemeenen regel bijna uitsluitend stukken van 
Fransche romance-componisten opnam. In den 4 den en5 ,len jaar¬ 
gang had F. Masini het leeuwenaandeel. 
Een lied dat omstreeks 1833 niet minder bijval verwierf dan 
vroeger Le chevalier errant, van Mengal, was La folle, van 
Grisar. 
Deze fraaie mélodie liet de toekomst voorspellen welke den 
schrijver van zooveel liefelijke zangen was voorbehouden. 
In 1808, te Antwerpen geboren, vestigde Grisar zich omstreeks 
1833 te Parijs, alvvaar hij al dadelijk en wel inzonderheid door 
La folle , vermaardhcid verwierf. 
Olschoon dit stuk van den Franschen dichter Porret de 
Morvan, door Grisar vôor 1829, en dus nog in België, was 
gecomponeerd, werd het eerst op het einde van 1832 voor de 
eerste maal te Brussel, bij Scott, gedrukt. Het werd al dadelijk 
door Nourrit naar Frankrijk overgebracht en aldaar bekend 
