( 385 ) 
la guitare », zooals men in ’t Fransch nauwkeuriger zegt), om 
de eene of andere bevallige zangster te begeleiden 1 ». 
In het Journal de chant, dat te Gent omslreeks 1833 werd 
uitgegeven, vindt men romancen, nu eens « avec accompagne¬ 
ment de piano ou de harpe », dan weer « avec accompagne¬ 
ment de piano », wel een bewijs dat de harp toen veld verloor. 
Harp en gitaar verdwenen omstreeks het jaar 1845 en werden 
vervangen door de piano, waarvan het gebruik dagelijks meer 
en meer toenam, en die in onze dagen alleen heerscht als 
begeleidend speeltuig van het lied. 
La mosaïque musicale, eene liederverzameling opgedragen 
aan Léopold I, en waarvan de eerste jaargang in 1843 ver- 
scheen 2 , doet ons op het titelblad de namen kennen van de 
Belgische componisten en letterkundigen, die zich toen op 
het gebied van het lied bewogen. 
Als « rédacteurs » vindt men aangeduid, onder de com¬ 
ponisten : V. Bender, L. en G. de Burbure, J. Busschop, 
Ed. Duval, J. Eykens, A. Fétis, Fischer, J. Gimeno (priester), 
L. Lambiotte (priester), E. Lebrun, Th. Solvay, J.-B. Stevens, 
E. Fr. Van de Vyvere, enz. 
Onder de dichters worden genoemd : A. Clesse, De Decker, 
L. De Groux, M lle A. François, L. en Os. Hayois, B. Quinet, 
Ad. Siret, L. Wauquiez, E. Zérézo, enz. 
Op het titelblad leest men als motto : « La romance est un 
ami que Ton retrouve toujours avec une satisfaction inexpri¬ 
mable et dont la solitude nous fait encore mieux goûter les 
douceurs (Capelle) », en nog daarbij een vers uit L’imagination 
van Del il le : 
On chante, l’heure vole et les maux sont charmés. 
In dezen eersten jaargang komen voor : La cigale, muziek 
* G. Bergmann, Herinneringen uit mijn studentenleven aan de Hooge- 
school van Gent (1823-1828), te vinden in Nederlandsch muséum , Gent, 
1890, II, 185 vlg., en later afzonderlijk verschenen. 
2 Bij L. Spinet, te Enghien, en J. Casterman, te Doornik. 
