( 392 ) 
gewoonlijk op Fransche mélodie gesteld. De liederen van 
Ch. Werotte (1795-1870), in dialect van Namen *, zijn, inet 
uitzondering van twee stukjes, waarvan de muziek zonder 
bronaanduiding wordt medegedeeld, aile op Fransche wijzen 
geschreven. Wat met de liederen van Werotte in muzikaal 
opzicht geschiedde, gebeurt heden nog. Een lied van J. Bury, 
in 1892 te Luik verschenen, en getiteld Les quatre sâhons 
(De vier jaargetijden), wordt voorgedragen op de wijs : « les 
Gueux ». De wijs is aan een lied van Béranger ontleend, en 
droeg eer deze haar voor zijn lied gebruikte, den naam van 
« Air de la première ronde du départ pour Saint-Malo 1 2 3 ». 
ïn een bundeltje liederen van L. Westphal en Ch. Bartho- 
lomez, in het loopende jaar te Luik verschenen 3 f vindt men 
nog immer naast andere stemaanduidingen aan het reperto- 
rium der hedendaagsche Parijsche cafés-chantants ontleend : 
« Dans un grenier » en Le Dieu des bonnes gens , wijzen die 
hunne bekendheid aan Béranger te danken hebben. 
Het Vlaamsch lied — hierdoor verstaan wij het lied door 
Belgische componisten op Nederlandschen tekst geschreven — 
ontstond eerst na de wedergeboorte der Nederlandsehe lette- 
ren in België. 
De geschiedenis van het Vlaamsch lied na 1830 eischt dus, 
dat wij eenige slappen teruggaan om aan te toonen hoe, door 
middel eener nieuwe verspreiding van het oude lied en door 
tusschenkomst onzer letterkundigen, de Vlaamsche zang, die 
in îangen tijd niet geklonken had, nieuw leven verkreeg. 
Wanneer wij van lang stilzwijgen spreken, willen wij daar- 
door niet beweren, dat niet hier of daar nog een Vlaamsch 
1 Recueil de chansons wallonnes et autres poésies , Namur, 1844. Werotte 
was tijdens de laatste twaalf jaren van zijn leven voorzitter van de 
Maatschappij « Moncrabeau ». 
2 Zie Béranger lyrique, Brux., 1850, bl. 21. De muziek is van Désau- 
giers ; zie Musique des chansons de Béranger, Paris, 1865, bl. 20 en 308. 
3 Li succès dè l'scène, recueil de chansons wallonnes, Liège, 1893. 
