( 407 ) 
krachtdadig medc tôt de bevordering van het wereldlijk lied. 
Zijn Feest- en strijdzang (1888), gedicht door J. Sabbe, opge- 
dragen aan J. Yuylsteke, is een overheerlijk zangstuk, dat 
onder zijne beste werken mag gerekend worden. 
Vele van de door Benoit in muziek gebrachte liederen zijn 
geschreven op gedichten van Emmanuel Hiel, die immer ten 
dienste onzer Vlaamsche componisten stond, en aan wien de 
zang in de Nederlandsche taal, in ons land, voor een goed deel 
zijne heropbeuring te danken heeft. 
In het voetspoor van Gevaert en van Benoit traden eene 
sansche schaar toonzetters : 
G. Huberti, met zijne serenade : O kom mijn liefste! Ook 
vooral zijn Meilied vond grooten bijval ; 
Edw. Blaes, met zijne zoo populair geworden liederen, Er 
leeft een fond in Brabant , Wij wisten niet en Het blinde fond; 
J. Yanden Eeden, met het Lied van de ton en het Lied van 
den reus; 
L. van Gheluwe, met De boom en de zon en Weemoed. Zijne 
Kleine bronnen, op een gedicht van J. Yuylsteke *, dragen een 
echt Ylaamschen stempel. 
Buitengewonen bijval verwierf de mélodie gecomponeerd 
door Alex. Fernau (1836-1882) op het Geuzenlied van Julius 
de Geyter. Dit gedicht, dat in 1873 het licht zag onder den 
titel De Vlaamsche leeuw en de Geuzen, werd geschreven 
en aanvankelijk gezongen op de mélodie van De Vlaamsche 
leeuw van Mirv 1 2 . 
V 
Yerder vinden wij liederen van W. de Mol, van H. Waelput, 
beiden te vroeg ontslapen ; van Is. deVos,Em. Mathieu, FL van 
Duyse, Edw. Keurvels, J. Keurvels, L. Mortelmans, K. Mest- 
dag, P. Lebrun, J. Yandermeulen, enz. 
Methetjaar 1870 verscheen insgelijks De Kempische lier, eene 
1 Het laatste stuk is te vinden in Zes melodieën , woorden van J. Vuyl- 
steke, Gent, Gevaert, 1870. 
2 Van Fernau verscheen o. a. omtrent denzelfden tijd (c. 1874) een 
liederbundel getiteld Twintig melodieën, Antw., J.-W. Marchand ën C ie . 
