( 411 ) 
diezelfde « chronique ». Zoo laat Eggerickx schrijven uit Gent, 
op 12 en November 1850 : ce Ik verzoek u my een liedeken te 
maken op het geval welk gy my verhaelt hebt van dien ser- 
geant-majoor en den pastor van Sint-Denis, op de stemme 
« Vrouw Venus valsch gy hebt my wreed bedrogen i ». Twee 
andere liederen, waarvoor aile toestanden en omstandigheden 
worden opgegeven, moeten tôt stem hebben : « Marchand de 
parapluies » en « Liefhouwers van de vrouwe komt hier en 
luisterd naer myn lied ». 
In September 1851 vraagt Eggerickx nieuwe liedjes, voor- 
eerst op « de drake van ’t Belfort (van Gent) welke nu reeds elf 
jaren van haren toren is genomen om den toren te herstellen... 
de drake die veel moed en bloed aen de Vlamingen gekost 
heeft om uit Turkyen te brengen ». De aangeduide wijs, met 
schéma, luidt : « Nous allons au prominé». 
Een ander lied moet tôt stem hebben : cc Le chifogné de 
Paris ». 
Weer andere stukken zullen gezongen worden op de wijs : 
« Vrienden luislert naer dees klugt » en « Een meiske jong 
van jaren ». 
In 1853 wordt een lied gevraagd « ter eere van de meerder- 
jarigheid van den Hertog van Brabant en d’aenkondiging van 
zyn huwelyk met eene aertshertogin Marie van Oostenrvk, 
kleindochter van Marie-Theresia ». Het zal voorgedragen wor¬ 
den op het « Air : Les bons gens 1 2 * * 5 ». 
In Maart 1854, vraagt Eggerickx een liedeken « van den oor- 
log tusschen den Turk en den Rus », op de wijs : « Ma rendra 
fou 3 ». 
Men ziet dat de muziek hier, zoowel als bij de liederen welke 
1 Wijs o. a. aangehaald bij Van Paemel, blad 76. 
2 Lees : « Le Dieu des bonnes gens », het reeds vermelde lied van 
Béranger, dat zijn eigen wijs ontleend had aan een « air de vaudeville de 
La partie carrée », muziek van Doche. 
5 Ontleend aan het refrein van Le fou de Tolède, van V. Hugo, waarop 
H. Monpou, c. 1841, de muziek schreef. 
