( 337 ) 
1 cte flamand édilé par David, VI. 
in die ledighe ydelheit des 
: ;ests, daer hi, ovennits ghebru- 
r ike minne,hem selve in verloren 
1 ft, en onfeet die claerheit Gods 
' der middel, en hi wert die 
( îi’heit selve, sonder onderlaet, 
(| hi onfeet (p. dSo, c. 2). 
I 
I 
j n onse geschapen wesen han- 
jgitin dat ewighe wesen, en het 
td én met hem na weseliken sine 
'(| m, c. o). 
â aile die menschen, die boven 
l|:n geschapenheii verhaven sijn 
i| m scouwenden levene, die sijn 
C' met deser godliker claerheit. 
E'îi sijn die claerheit selve, eh 
si en, eh ghevoelen, eh vinden 
hi selven, overmids dit godlike 
li , dat si sijn die selve eenvol- 
d e gront na wise haerre onghe- 
Sf'enheit, daer die claerheit... 
(|189, c. o). 
i soe werden sy ghetransfor- 
! mj t eh één met dien selven 
j li'i 3 daer si met sien, ende dat 
; si en [ibid.]'. 
sijn aile ynniglie gheesteéén 
in Gode in minliker ontvloten- 
ht eh dat selve één, dat wesen 
se es in hem selven, na wise der 
ev ler salicheit (p. d82, c. d). 
daer is die gheest boven hem 
sel. 1 , eh één met den gheeste 
Gel eh smaect eh siet, sonder 
modse God, die rijcheit die hi 
sel es in enicheit des levenden 
«rt es, daer hi hem besit na wise 
sir igeschapenheit (p. 191, c. 6). 
'OME XLVI. 
Traduction de Gérard Groot 
(d’après le ms. de Liège). 
... In ociosa vacuitate..., in qua 
medianie fruente amore seipsum 
perdidit, et claritatem Dei sine 
medio percipit. Atque ipsemet effi- 
citur ilia claritas quam red it, 
secundum modum ociositatisipsius 
spiritus. [Cetie traduciion neat 
pas divisée en chapitres; le ma- 
nuscrii n’est pas numéroté.) 
Nostraque creata essencia est 
in ilia eterna essencia et cum ea 
juxta esse essenciale unum est. 
■ Sunt enim omnes domines unum 
cum hac claritate, qui ultra suam 
creaturalitatem elevati sunt (in) 
vitam contemplativam, ipsique in- 
veniunt et senciunt et vident per 
hoc lumen in seipsis quod ipsi 
secundum non creaturalitatis seu 
increacionis modum sunt ille, id 
est, simplex fundus ex quo... 
Sic enim transforinali et unum 
cum eodem quo lumine vident, efîi- 
ciuntur. 
... omnes spiritus intimi cum 
Deo unum sunt in amorosa deflu- 
encia seu deviacioue a seipsis. 
Ipsique sunt illud unum quod est 
ipsa essencia in seipsa. 
Inibi spiritus supra seipsum stat 
et est unus cum spiriiu Dei, et 
sapit et videt sicut Deus opulen- 
eiam quæ ipse est sine mensura 
in unitate seu unione vivi fundi in 
quo ipsum secundum sue increa¬ 
cionis modum possidet. 
Traduction de Surius (d’après 
l’édition de loo2). 
... In ipsa otiosa sui vacuitate 
sine inanitate, ubi per fruitivum 
amorem seipsum amisit, et, ut 
dixi, claritatem Dei absque medio 
suscipit : immo etiam quatenus 
creaturæ congruit, absque inter- 
missione eadem fit clarita.«, quam 
percipit (p. 369, c. 2). 
Creata essentia nostra dependet 
ab essentia æterna, et unum cum 
ilia est secundum essentialem exis- 
tentiam (p. 370, c. 4). 
Et quotquot ultra crealam essen- 
tiam suam in vitam superessen- 
tialem contemplativam sublevati 
sunt, cura hac divina claritudine 
unum sunt, immo juxta quendam 
modum ipsa hæc claritas sunt : 
perque lumen hoc divinum vident 
et sentiunt ac reperiunt intra sese, 
secundum ideam vel esse suum in- 
creatum idem se fundum illud esse 
vel abyssum, unde... (p. 371, c. 4;. 
... transformabuntur, et unum 
cum hoc lumine quo vident et quod 
vident, efllcientur {ibid.). 
... omnes devotiac interni spiri¬ 
tus unum cum Deo sunt amorosa 
sui in ilium immersione ac liquc- 
factione : adeoque ex gratia idem 
illud unum sunt, quod eadem 
essentia in seipsa est (p. 368, c. 1,,. 
... ibi spiritus supra seipsum 
sublevatus, unum cum Dei s]nritu 
eft'ectus est, et in vitalis fundi uni- 
tate, ubi seipsum secundum esse 
suum increatum possidet, divitias 
illas, quæ Deus ipse est, sine men¬ 
sura divino quodam modo gustat 
et adspectat (p. 372, c. 5). 
QO 
^ «J 
