LIBER. XVII. 5 
ftini extremum fpecie refert,colore vario eft.Quxdam enim cfl; viri¬ 
dis,alia cxrulea,alia fubnigra,fed pundis aliquot cxruleis, vel flauis, 
vel rubris notata.Hxc efculenta etl,in occani faxis & maxime in San 
tonico finu frequens, &r apud Santones Burdegalensefque in delitijs 
habetur, eas diligenter ablutas & leuiter codas in farragine frigunt. 
De vrtica hxc Diphilus apud Athenxum. H 5 Su^Xvfv cfwl 1 &>- 
q^iXios, ifrfliX.y, djfong.yos , xvyia-jjlv 7 mu Tot$ auuciyvQv, fJ-V T^foot,- 
XsAf/wi?), ovtus yLf Jjjix rii fafdjv&s cuMw. Vrtica inquit, aluo facilis 
eftjftomacho grata, pruritum mouctiis qui eam capiendo manum 
contrahunt, nifi prxunxcrint, rcucra enim cos qui venantur dolo¬ 
re afficit. 
Dc Vrtica cinerea. 
C P VT XVI. 
IN E RE A M Voco vrticam a colore,qux tenuis eft 
admodum,quia frondem magnam fiue cirros multos 
habet,carnis parum. In faxorum rimis viuit, comam 
femper explicatam habet, nec vnquam contrahit, rc¬ 
ucra tamen vrtica cft: acrius enim pungit ac mordet, 
(i paulo diutius manibus contradetur. Huiufmodi vrtica in fcopulis 
