ring van de landbouw en waterhuishouding, doch ook tot be- 
houd en het scheppen van recreatiegebieden. Gelden zijn uit- 
getrokken voor aankoop van gronden teneinde enerzijds grond- 
speculatie tegen te gaan en anderzijds om ruimte te creeren 
om toekomstige bestemmingsplannen — inclusief recreatie en 
natuurbehoud — uit te kunnen voeren. Voor de ruimtelijke 
ordening op de Benedenwindse Eilanden zal het in 1968 ver- 
schenen advies van een speciale commissie, bestaande uit des- 
kundigen van de Grontmy. en de Sogreah, alsmede van Prof. 
Bijhouwer van groot belang kunnen zijn. 
De motor van het oorspronkelijke Tien-jarenplan, de Secre- 
taris van de Technisch Economische Raad van de Nederland- 
se Antillen, Ir. P. C. Henriquez, heeft aanstonds begrepen, 
dat voor wat natuurbescherming betreft een extra stimulans 
van meer idealistisch en esthetisch ingestelde personen nodig 
is. Hij meende dat de overheid zonodig ook het initiatief zou 
moeten nemen tot het opriehten van een particulier lichaam, 
dat zich ten doel stelt het behoud en de bescherming, als¬ 
mede het dienstbaar maken aan het publiek, van de natuur. 
Zo doende kwam tot stand de Stichting Nationale Parken 
Nederlandse Antillen, opgericht op 18 juli 1962 door de Mi¬ 
nister van Cultuur en Opvoeding, Mr. I. C. Debrot, en de 
Directeur van het Kabinet van de Gouverneur, Mr. A. P. J. 
van Bruggen. 
Naast de materiele voorzieningen, waarop in het volgende 
nog een enkele maal nader wordt teruggekomen, is het nodig 
dat wettelijke maatregelen worden genomen en op de nale- 
ving daarvan wordt toegezien. Het is nu eenmaal zo, dat men 
niet aan het inzicht van ieder individu kan overlaten hoe de 
natuur beschermd en behouden moet worden. Bovendien staat 
men voor het feit, dat het grootste deel van de bevolking 
nog geen besef heeft van wat hier op het spel staat. Er zul- 
len dus algemeen geldende regels tot stand moeten komen, 
waarbij een ieder verplicht wordt zieh van bepaalde handelin- 
gen te onthouden en waarbij afdoende straffen worden ge- 
steld op het niet nakomen van deze voorschriften. Zoals wij zul- 
len zien werden in het verleden reeds enkele algemene voor¬ 
schriften gegeven, maar de praktijk heeft uitgewezen, dat de¬ 
ze geen effect hebben gehad. Aan het begin van de vierde 
bedreiging van de natuur is het noodzakelijk alles op de hel¬ 
ling te nemen. Wij zullen in dit opzicht nog een moeilijke 
weg moeten gaan. Het is zaak daarbij niet alleen stil te staan 
bij de situatie van het heden, doch ook en vooral om vooruit 
te zien. 
III. In dit hoofdstuk willen wij wat dieper ingaan op hetgeen in 
deze eeuw tot juni 1968 werd verricht op het gebied van de 
wetgeving tot bescherming van de fauna en regeling van de 
jacht. 
De eerste verordening, welke werkelijk is gericht op bescher¬ 
ming van in het wild levende dieren, is die van 20 juli 1926 
(P.B. 1926 nr. 60), zoals aangevuld en gewijzigd bij verorde- 
ningen opgenomen in P.B. 1931 Nr. 53, P.B. 1952 Nr. 37 en 
P.B. 1940 Nr. 54. 
De onder Gouverneur Brantjes uitgevaardigde verordening 
,,tot bescherming van diersoorten, nuttig voor land- en ooft¬ 
bouw” van 20 juli 1926 werd blijkens de considerans ,,dat 
het in het belang van land- en ooftbouw wenschelijk is voor¬ 
zieningen te treffen ter bescherming van sommige diersoor¬ 
ten’' in het leven geroepen met een uitsluitend economisch 
motief. Bij deze verordening werd aanstonds bepaald (art. 
12) dat zij van toepassing is op ,,in het wild levende vogels, 
alhier bekend onder de naam van ,,troepialen” (Icteridae)”. 
De gele troepiaal voedt zich nl. voor meer dan 75%, de oranje 
troepiaal voor ca. 50% met insecten als vliegen, rupsen, sprink- 
hanen en cicaden. 
De verordening verbiedt in art. 1 in het wild levende dieren, 
nuttig voor land- en ooftbouw, te vangen, te doden, te ver- 
voeren, te koop aan te bieden, te verkopen, af te leveren, ten 
verkoop of ter aflevering in voorraad te hebben of uit te voe¬ 
ren. Voorts wordt verboden de eieren van beschermde vogels 
uit te halen, te vernietigen, te vervoeren etc. (als boven) en 
hun nesten te verstoren, te vernielen, te verkopen of af te 
leveren. 
De Procureur-Generaal op Curagao en de Gezaghebbers op 
de andere eilanden kunnen voor een wetenschappelijk of op- 
voedkundig doel aan personen, onder bepaalde voorwaarde, 
vergunning verlenen om beschermde dieren te vangen, te do¬ 
den, te vervoeren of uit te voeren en de eieren en de nesten 
van beschermde vogels uit te halen, te vervoeren of uit te voe¬ 
ren. Op overtreding van de verbodsbepalingen wordt een straf 
gesteld van ten hoogste 50 gulden geldboete en bij recidive, 
hechtenis van ten hoogste drie dagen of ten hoogste 100 gul¬ 
den boete. Van belang is ook de — zeer praktische — bepa- 
ling, dat in de op grond van de wapenverordening uit te geven 
vergunningen de bepaling moet worden opgenomen, dat op, 
met name genoemde nuttige diersoorten geen jacht mag wor¬ 
den gemaakt. 
Tot opsporing van overtredingen worden bevoegd verklaard, 
behalve de in het algemeen tot opsporing bevoegde ambtena- 
11 
