ren, de boswachters en de ambtenaren van de invoerrechten 
en accijnzen. Voorwerpen, door overtreding verkregen, of 
waarmede de overtreding werd begaan — behalve middelen 
van vervoer — moeten zo spoedig mogelijk in beslag genomen 
worden. 
Hierbij wordt aanstonds opgemerkt, dat de aangewezen dier- 
soorten nog maar een betrekkelijke bescherming genieten. 
Poging tot vangen of doden etc. wordt niet strafbaar gesteld, 
noch het in gevangenschap houden dezer dieren. Dit wil dus 
zeggen, dat indien iemand door een tot opsporing bevoegd 
persoon zou worden betrapt op het vangen of doden van een 
beschermd dier, maar deze handeling nog niet voltooid heeft, 
hij niet kan worden vervolgd en gestraft. Verminking is (zo- 
lang het geen ,,dierenmishandeling” is) ongestraft mogelijk. 
Evenmin is strafbaar het gekooid houden van een (b.v. door 
een ander gevangen) beschermde vogel. Een vraag is waar- 
om verboden is vogelnesten ,,af te leveren”. Wordt hier ,,ver- 
voeren” bedoeld of „af te leveren ten verkoop”? 
Dat de Procureur-Generaal en de Gezaghebbers vergunning 
kunnen verlenen nesten van beschermde vogels uit te voeren, 
is een overbodige bepaling aangezien uitvoer daarvan niet ver¬ 
boden is. 
Het voorschrift, dat in de vergunningen ex de wapenveror- 
dening moet worden opgenomen dat op beschermde diersoor- 
ten geen jacht mag worden gemaakt, hoort eigenlijk thuis 
in de wapenverordening. 
Tenslotte is er onduidelijkheid welke diersoorten bij deze ver- 
ordening aangewezen worden als zijnde beschermd. Genoemd 
worden ,,vogels, alhier bekend onder de naam van ,,troepialen” 
(Icteridae)”. Dit zijn de gele troepiaal (Icterus nigrogularis en 
de oranje troepiaal (Icterus icterus). Maar tot de in de veror- 
dening genoemde familie der ’’Icteridae” behoren ook de Chu- 
chubi Spano. Bij besluit van 28 September 1931 (P.B. 1931 
Nr. 59) wordt ’’Icteridae” vervangen door ’’Icterus Cur. (tro¬ 
picus) - troepiaal”, en aangezien deze benaming niet juist is 
weten we niet meer waar we aan toe zijn; wel wordt daarbij 
de Chuchubi genoemd, helaas met de latijnse benaming Or¬ 
pheus (americanis) waar in 1884 Ridgway deze vogel reeds 
beschreef als Mimus gilvus. 
Een principiele — en uit het oogpunt van natuurbescherming 
zeer belangrijke — wijziging van deze verordening vond plaats 
bij verordening van 28 augustus 1931 (P.B. nr. 53), met de 
overweging, dat „het wenschelijk is niet alleen voorzieningen 
te treffen, ter bescherming van sommige diersoorten, nuttig 
voor land- en ooftbouw, maar ook voor sommige diersoorten, 
12 
die langzamerhand uitsterven in dit gebiedsdeel en op welker 
voortbestaan prijsgesteld wordt.’. 
In artikel 1 worden de woorden ,,of die langzamerhand uit¬ 
sterven en op welker voortbestaan prijs gesteld wordt”, in- 
gevoegd. 
Hierdoor wordt het karakter van de verordening ingrijpend 
verandercT, gelukkig ten gunste van een ruim aantal met uit¬ 
sterven of verdwijning bedreigde diersoorten. 
Maar men dient hierbij te bedenken, dat thans in een twee, 
veelal met elkaar strijdige belangen gediend worden, hetgeen 
— zoals nader blijken zal — een weinig ideale toestand is. 
Tevens werd in artikel 1 het verbod opgenomen om aange¬ 
wezen (beschermde) dieren in gevangenschap te houden. He¬ 
laas kregen we daardoor een wat ongelukkige redactie, want 
thans is het verboden ,,in het wild levende” dieren in gevan¬ 
genschap te houden. Dieren leven in het wild of ze worden 
gevangen gehouden; daarom zou beter gesproken kunnen 
worden van ,,dieren, behorende tot in het wild levende soorten ’. 
Tevens houdt de verordening van 1931 een wijziging in, in 
dien zin dat het ook verboden wordt eieren van bescherm¬ 
de vogels in zijn bezit te hebben; voorts wordt de bevoegd- 
heid om vergunning te verlenen tot vangen etc. van bescherm¬ 
de dieren en het uithalen e.d. van eieren en nesten uitslui- 
tend in handen van de Gouverneur gesteld. 
De bepaling dat de verordening van 1926 van toepassing is 
op troepialen wordt vervangen door de zin: ,,Z\j is van toe¬ 
passing op de in het wild levende dieren door den Gouver¬ 
neur bij besluit aan te w\jzen”. 
Aldus wordt een veel eenvoudiger werkwijze ingevoerd, aan¬ 
gezien voor de uitvoeringsbesluiten alleen nog maar de mede- 
werking van de Raad van Bestuur (thans Raad van Advies) 
en niet meer van de Koloniale Staten (thans Staten) vereist is. 
Bij verordening van 30 maart 1930 (P.B. Nr. 37) volgt een 
technische wijziging ter aanpassing aan de nieuwe Wapenver¬ 
ordening 1931. 
Van 28 augustus (toen de aanwijzing van de troepiaal uit de 
verordening verdween) tot 1 oktober 1931 was geen enkel 
diersoort beschermd, omdat eerst op 1 oktober het uitvoe- 
ringsbesluit van 28 September 1931 (P.B. Nr. 59) van kracht 
werd. Daarbij werden behalve de troepiaal en de chuchubi 
als beschermde diersoort aangewezen: het hert, de pelikaan, 
de totolica, de moffi, de para de misa, de para carpinteer en 
para carpinteer chikitoe, de blenchi/kolibri en de barica geel. 
Daarna volgt aanwijzing van de fazant (P.B. 1937 Nr. 2), 
de grote groene papegaai (P.B. 1952 Nr. 72), de Cayenne stern 
13 
