(P.B. 1955 Nr. 86), de dwergstern, Dougall’s stern, geelsna- 
velstem, het visdiefje, de grote stem, Amerikaanse lachmeeuw, 
bonte stern en de Noddy of Black bird (P.B. 1960, Nr. 102). 
Helaas blijkt, dat enkele in deze besluiten genoemde vogel- 
soorten of niet op de Nederlandse Antillen voorkomen, of in 
doublure genoemd zijn. Herziening en vooral uitbreiding van 
de lijst zou daarom wel gewenst geweest zijn. 
Niettemin, so far, so good. 
Jonge geelvleugel Amazone papegaai voorkomend op Bonaire. 
Foto Fr. M. Araoldo. 
14 
Doch in 1940 vindt andermaal een wijziging plaats bij ver- 
ordening dd. 7 mei 1940 (P.B. nr. 54). Daarbij wordt aan 
de verbodsbepaling in artikel 1 toegevoegd: ,,De Gouverneur 
is bevoegd, in het belang van de land- en ooftbouw ten aan- 
zien van bepaalde dier- en vogelsoorten voor bepaalde eilan- 
den en voor bepaalde tijd, bij besluit ontheffing van het ver- 
bod te verienen, bedoeld in het eerste lid van dit artikel.”. 
In de memorie van toelichting wordt medegedeeld, dat het 
aantal van de troepialen en chuchubi’s de laatste tijd zodanig 
in omvang is toegenomen, dat de land- en ooftbouw te lijden 
hebben van een ware vogelplaag. Daarom wordt het gewenst 
geacht de Gouverneur bevoegdheid te verienen de bescher- 
ming van bepaalde diersoorten op te heffen voor perioden, 
dat deze de land- en ooftbouw de meeste schade kunnen toe- 
brengen. 
Enerzijds is deze maatregel toe te juichen omdat de leden 
van de familie der Icteridae eierrovers zijn, die het bestand 
van de meer zeldzame vogelsoorten ernstige schade kunnen 
doen. Er is dus veel voor te zeggen een jachtseizoen ten aan- 
zien van deze vogels te openen. De bepaling van artikel 1, 
tweede lid, kan echter niet ten behoeve van de bescherming 
van andere vogels worden gehanteerd omdat alleen ,,het be¬ 
lang van de land- en ooftbouw” als motief kan gelden. In- 
tussen wordt met de bepaling van genoemd tweede lid van 
artikel 1 het zwaard van Damocles opgehangen voor de zeld¬ 
zame diersoorten, want de verleende bevoegdheid is niet be- 
perkt tot de troepialen en chuchubi’s, waar het eigenlijk om 
gaat. 
Voor zover bekend is van deze bevoegdheid nimmer gebruik 
gemaakt. Men zal, indien al zou worden overwogen dit mid- 
del te hanteren, met veel overleg te werk moeten gaan en 
zich er voor wachten door opheffing van de bescherming on- 
herstelbare gevolgen te veroorzaken. 
Tenslotte een opmerking naar aanleiding van de laatste w\j- 
ziging van de verordening. Tot 1940 werd alleen gesproken 
van ,,diersoorten”, terwijl nu de term „dier- en vogelsoorten” 
is ingevoerd. Dat zou er op kunnen duiden, dat men op het 
land levende dieren, respectievelijk de avifauna, op het oog 
heeft; derhalve niet de zeefauna. Dit wordt versterkt door 
het feit dat in 1919 reeds een keur bestond ten aanzien van 
de maten in netten voor de visvangst bij Bonaire (P.B. 1919, 
nr. 25). Deze werd vervangen door de eilandsverordening van 
25 juni 1963 (A.B. nr. 11), waarbij tevens het vissen anders 
dan met lynen of werpnetten nabij de pier van Kralendijk, en 
15 
