Een toepasselijk verklaring van de dierenbeschermingsveror- 
dening 1926 lijkt ten deze op het eerste gezicht aangewezen, 
doch is niet mogelijk. burners, zouden het konijn en de le- 
guaan onder de verordening gebraeht worden, dan zijn zij niet 
alleen over de gehele Nederlandse Antillen beschermd (het- 
geen overigens langzamerhand noodzaak geworden is) doch 
ook in principe het gehele jaar door beschermd. Om aan de 
wens van de Gezaghebber tegemoet te komen zou men telken- 
male ontheffing van het verbod tot vangen, doden e.d. in de 
periode van 1 maart tot 1 oktober moeten verlenen, doch dit 
is, zo zegt de verordening, alleen mogelijk ,,ten behoeve van 
de land- en ooftbouw”, hetgeen hier niet het werkelijke mo- 
tief is. De verordening is nl. niet ingesteld op het beoefenen 
van de jachtsport. Bovendien gaat het hier in feite niet om 
de jachtsport in de ware zin van het woord, doch om meer 
massale drijfjachten, waarbij geen ethische, maar economi- 
sche motieven voorgestaan worden. Behalve van een enkel 
jachtgeweer, wordt daarbij gebruik gemaakt van stokken, 
stenen en eventueel veer- of luchtdrukbuksen. 
De politie is voorts niet meer ingesteld op een zo regelmatige 
controle in het veld als vroeger. Verder kan van de ambte- 
naren van de douane noch van de agenten van de politie meer 
verwacht worden, dat zij de steeds groeiende lijst van be- 
schermde diersoorten kennen en de diersoorten weten te her- 
kennen. 
De tm. Commissaris van Politie van Curagao deelde in 1965 
mede, dat de laatste vijf, zes jaren geen enkel proces-verbaal 
op grond van overtreding van de dierenbeschermingsverorde- 
ning meer was opgemaakt. 
De Stichting adviseerde daarom, hoewel de huidige dierenbe- 
schermingsregeling niet voldoet en niet aan de eisen van de 
huidige tijd beantwoordt, niet over te gaan tot het treffen 
van provisioned wijzigingen. Een goed alternatief door het in- 
stellen van beschermde natuurreservaten, waar de zich aldaar 
bevindende dieren volledige bescherming genieten, zou voors- 
hands het meest praktisch zijn, doch de bescherming moet 
ook wettelijk gewaarborgd worden en zo ver is het nog niet. 
Zo lang nog geen nieuwe regeling tot bescherming van die¬ 
ren is tot stand gekomen, is het mogelijk en gewenst, dat ten 
eerste de uitgifte van vergunningen voor vuurwapenen/jacht- 
geweren wordt beperkt en ten tweede, dat via publiciteits- 
media en op de scholen propaganda plaats vindt van de ge- 
wenste bescherming en het ontzien van de konijnen en leguanen. 
Het is inmiddels verheugend, dat de Vereniging voor de Die- 
renbescherming telkenjare, met medewerking van de pers. 
20 
zulke intensieve campagnes tegen de zinloze drijfjachten die 
op Goede Vrijdag plegen te worden gehouden, voert. Eveneens 
is het bericht toe te juichen, dat de Gezaghebbers van Aruba 
en Curagao dit jaar bij de vernieuwing en uitgifte van ver¬ 
gunningen voor vuur/jachtwapens zeer nauwkeurig en restric- 
tief te werk zal gaan. 
In dit verband is zeker ook vermeldenswaard het initiatief 
van de Schietbond Nederlandse Antillen om op Curagao een 
schietwedstrijd te organiseren voor alle jeugdige bezitters 
van buksen van welke aard ook. Hiermede beoogde de Bond 
te bereiken, dat de jeugd enerzijds de ware liefde voor en de 
zuivere aard van de verheven schietsport zou leren kennen 
en anderzijds na zal laten luk-raak op konijnen, leguanen en 
ander klein wild te schieten. De Stichting Nationale Parken 
heeft brj wijze van adhaesie een wisselprijs beschikbaar ge- 
steld voor de beste schutter, welke prijs op 9 juli 1967 door 
een zijner bestuursleden werd uitgereikt, aan het einde van 
de wedstrijd, waarvoor veel belangstelling bleek te bestaan. 
In de hoop, dat eenzelfde initiatief op Aruba zou worden ge- 
nomen, werd tevens aan de Arubaanse Schietbond toegezegd, 
dat ook voor eventueel door haar te houden windbuksschiet- 
wedstrijden een wisselpartij zal worden uitgeloofd. 
V. De eerste impuls tot modemisering en uitbreiding van de wet- 
geving op het gebied van de natuurbescherming in de toen- 
malige Kolonie Curagao gaf een omvangrijke nota van Drs. 
H. J. Westermann welke op 11 augustus 1946 aan het De- 
partement Landbouw-Veeteelt-Visserij werd aangeboden. 
Dit leidde er toe, dat Gouvemeur Dr. P. J. Kasteel, na zich 
van de instemming in principe van de Staten vergewist te 
hebben, de Natuurwetenschappelijke Studiekring voor Surina¬ 
me en Curagao verzocht om een ontwerp voor een natuurbe- 
schermingsverordening op te stellen. 
Ingevolge dat verzoek bood de Studiekring op 8 januari 1948 
de Gouverneur een ontwerp-Faunabeschermings- en Jachtlands- 
verordening aan met toelichting en uitvoeringsbesluit als- 
mede een ontwerp-Natuurbeschermingsverordening met bijbe- 
horende memorie van toelichting, opgesteld door Drs. Wester¬ 
mann, Mr. B. de Gaay Fortman en de natuurbeschermings- 
deskundigen J. Drijver en H. H. Huisman. 
De ontwerpen werden naar de Raad van Advies en de Ge¬ 
zaghebbers van de verschillende eilandgebieden gezonden met 
verzoek hun opinie te geven. 
Kort gezegd kwamen de reacties hier op neer, dat de wense- 
lijkheid dergelijke maatregelen te nemen bepaald onderkend 
werd, doch dat de ontwerpen te uitvoerige regeling inhielden 
21 
