ren de rust zullen opzoeken en zich op het hen beschermende 
Nederlandse deel gaan ophouden. Zoals bekend werken veel 
Franse Sint Maarteners aan de Antilliaanse kant. Zij zullen 
daar lering kunnen trekken en het nut van beschermingsmaat- 
regelen inzien. Hopelijk leidt dit dan tot zelfbeperking wanneer 
zij zich op hun eigen deel bevinden en uiteindelijk tot een in 
het leven roepen van gelijksoortige maatregelen op het Franse 
deel. 
Het lijkt geen bezwaar indien andermaal een Antilliaans initia- 
tief op St. Maarten genomen wordt! 
VII. Wat is het doel en streven bij de opzet van een nieuwe wet- 
geving op het gebied van de beseherming van de fauna, de 
flora, natuur- en cultuurmonumenten ? 
Voor zover thans bekend — doch zekerheid omtrent hetgeen 
er uit de bus zal komen is er nog geenszins aangezien nog 
geen ontwerpen in de publiciteit kwamen — zullen t.z.t. drie 
verordeningen tot standkomen. Een landsverordening tot be- 
scherming van cultuurmonumenten, een tot beseherming van 
de fauna en tot regeling van de jacht op in het wild levende 
dieren, en een ter beseherming van de flora, van natuurmo- 
numenten en landschapsschoon. 
Men zou zich kunnen voorstellen, dat de beseherming van de 
fauna en de regeling van de jacht — gelijk b.v. in Nederland 
het geval is — in aparte producten van wetgeving plaats- 
vindt, doch gezien verschillende practische omstandigheden, 
zoals de kleine oppervlakte van en geringe hoeveelheid wild 
op de eilanden en het betrekkelijk klein aantal liefhebbers van 
de jacht in de ware en verheven zin van het woord, verdient 
het ook met het oog op de beperkte mogelijkheden van toe- 
zicht op de naleving van dergelijke voorschriften, bepaald aan- 
beveling e.e.a in een regeling onder te brengen. 
Mogelijk zouden er argumenten zijn om ook de beseherming 
van natuur- en cultuurmonumenten in een en dezelfde ver- 
ordening te doen vatten. Het voordeel zou b.v. zijn dat ter- 
zake van objecten van gemengd karakter op grond van een 
verordening kan worden opgetreden. Men denke aan de be- 
scherming van natuurlijke grotten waarin zich de z.g. indianen- 
tekeningen bevinden of aan beseherming van een landhuis 
met bijbehorende plantage of een landschap, waarin zich zout- 
pannen bevinden, of een oude suikermolen staat. 
Over het algemeen echter zullen voor de cultuurbescherming 
enerzijds en de beseherming van de natuur anderzijds ver¬ 
schillende specialistische kennis vereist zijn en de objecten 
naar hun aard een andere benadering vereisen. 
De opvattingen ten aanzien van de faunabescherming en re- 
28 
geling van de jacht, welke door de Stichting Nationale Par- 
ken worden gehuldigd, zijn vervat in een voorlopig ontwerp 
,,Faunabescherming- en Jachtlandsverordening”, dat in 1966 
aan de Regering werd aangeboden. 
Daarbij wordt er van uitgegaan, dat in principe alle in het 
wild levende dieren beschermd worden. Daartoe worden niet 
gerekend verwilderde huisdieren en verwilderd vee en pluimvee. 
Van beseherming zijn uitgezonderd de diersoorten, die beho- 
ren tot de categorie „Overwegend schadelijk wild ,, , zoals rat¬ 
ten en de mongoose. De roofvogel behoeft niet per definitie 
onder deze categorie gebracht te worden, aangezien hij veel- 
al een belangrijke taak vervult in het handhaven van het 
evenwicht in de natuur en bovendien de natuurlijke vijand van 
bepaalde schadeliike diersoorten is. 
Jonge Wara wara 
Foto Fr. M. Amoldo. 
29 
