dieën voor de nakomelingschap te bewaren, bekreunden zich 
weinig om de notatie van wereldlijke liederen. Wanneer men 
— en dan nog eerst in veel lateren tijd — bij toeval, een door 
kloosterlingen genoteerd wereldlijk liedeken aantreft i, ziet 
men integendeel sedert de vroegste tijden, de Kerkvaders en 
Conciliën in dichte drommen tegen de wereldlijke muziek te 
velde trekken 2. 
Wel mogen wij ons in het behoud van vele Nederlandsche 
liederen en daaronder van de oudste verheugen, maar het 
lijdt geen twijfel of de voortbrengselen onzer oude gezongen 
volkspoëzie zijn voor een groot deel verloren gegaan 3. 
Van de hierboven genoemde liederen van Heinric van 
Veldeke, acht en twintig in getal 4 ? zoo min als van de 
liederen van Jan I, Hertog van Brabant, geboren in 1252 of 
1 Zooals het liedje « Lysken van Beveren is die bruyt », te vinden in 
een te Leiden berustend vigiliënboek van de xv e eeuw, afkomstig uit bel 
Lopsenklooster, een eonvent van Reguliere Kanunniken van de orde van 
den H. Augustinus, aangehaald door D r J.-P.-N. Land, Tijdschrift der 
Vereeniging voor Noord - Nederlands muziekgeschiedenis, I (1885), 
blz. 10-15. Dit lied, waarvan een meerstemmige bewerking in het door 
Pétrucci te Venetië gedrukte Harmonice musices odhecaton (1501-1503) 
te vinden is, dagteekent ten minsten uit de xv e eeuw. 
2 Concilie van Auxerre (578), van Toledo (589j; Sint Gregorius 
(600), enz. Zie de bewijzen aangehaald door F.-A. Gevaert, La mélopée 
antique dans le chant de l'Église latine, Gand, 1895, blz. 412 vlg. 
3 De lang niet volledige lijst van aanvangsregelen door Hoffmann von 
Fallersleben, in zijne Niederlàndische Volkslieder (Horae Belgicae, 
pars 2 a , edit. 2 a , Hannover, 1856, blz. xxn-xxxm), en de vele liederen die 
sedert werden teruggevonden, strekken hier tôt bewijs. 
* Zie over deze liederen D r J. te Winkel, t. a. p. en blz 289 vlg. 
