1253, gestorven in 1294 1, is de muziek tôt ons gekomen. 
Onze beste, meest betrouwbare bronnen voor de kennis van 
het oude Nederlandsche lied in muzikaal opzicht, hebben wij 
te danken aan denzelfden geest van tegenkanting die eens 
de Kerkvaders en Conciliën jegens de wereldiijke muziek 
bezielde, en die in de xv e en xvi e eeuw, en ook nog in later 
tijd de verzamelaars van geestelijke liederen aanspoorde om 
geestelijke teksten te brengen op bestaande muziek van wereld- 
îijke liederen. Daardoor bleef menige wereldiijke mélodie 
voortbestaan en kwam deze tôt ons hetzij door middel van het 
geschrift hetzij door den druk. 
De voorredenen van Een devoot en profitelyck boecxken, Ant- 
werpen, 1539 3, van de Souterliedekens, Antwerpen, 1540 4, en 
1 Zie over deze liederen Th. Arnold, Dietsche Warande, N. Ser., I, 
1874-1876, blz. 542-556; D r J. te Winkel, t. a. p., 296 vlg. ; D r G. Kalff, 
Het lied in de middeleeuwen, blz. 255 vlg. ; zie mede de door H. Boerma 
uitgegeven liederen van Hertog Jan van Brabant (Tijdschrift voor Neder¬ 
landsche taal- en letterkunde, Leiden, 1896, blz. 220 vlg.). 
2 Ook in vroeger tijd, De Coussemaker, Histoire de Vharmonie au 
moyen âge, blz. 105, haalt een handschrift van de x e eeuw aan, voorhan- 
den in de bibliotheek van Wolfenbüttel, waarin een lied ter eere van 
God en de Moeder Maagd, met het opschrift : Modus Carelmanninc, d i. 
op de wij s van een lied ter eere van Karel de Groote, voorkomt. 
3 Opnieuw uitgegeven, en van eene inleiding, registers en aanteeke- 
ningen voorzien door D. F. Scheurleer, ’s Gravenhage, 1889. 
i D. F. Scheurleer, De Souterliedekens, b ijdragetotdegeschiedenisder 
oudste psalmberijming (Leiden 1898), levert het bewijs, dat in het 
exemplaar, aanwezig in het Muséum Meermanno-Westrhenianum met het 
jaartal 1539 en tôt hiertoe als het eenig overgebleven van den eersten 
druk aangezien, de 3 van het gemelde jaartal met de pen is bijgetee- 
kend. De zoogezegde druk van 1539 dagteekent eigenlijk van 1559. 
