van Het prieel der gheesteliicke mélodie , Brugghe, 1609, getui- 
gen van dien ijver om de « vleeschelicke liedekens » uit te 
roeien, door godvruchtige liederen te vervangen en deze, met 
behulp der bekende populair geworden muziek, beter en 
dieper in het hart der menigte te doen dringen. Het natuurlijk 
gevolg hiervan vvas, dat de meeste geestelijke liederen op 
wereldlijke wijzen werden voorgedragen, en er geen eigenlijk 
verschil bestond tusschen de melodieën van geestelijke en van 
wereldlijke liederen. 
Hierbij mag men ook niet uit het oog verliezen, dat de 
samenstelling van een liederenbundel met vele moeielijkheden 
gepaard ging, veel tijd en moeite kostte, en dat derhalve zulke 
handschriften alleen in het bereik lagen van groote heeren of 
van kloosters. 
Op deze wijze kwamen tôt ons een drietal handschriften, 
voorname bronnen voor de kennis van het oude Nederlandsche 
lied : namelijk de verzameling van wereldlijke liederen, 
teksten en melodieën vroeger toebehoorend aan « Mher Loys 
van den Gruythuyse, prince van Wijncester, ridder van den 
Gulden Vliese, dict de Bruges of van Brugghe 4, » en twee 
15 6 -eeuwsche geestelijke liederenverzamelingen, insgelijks met 
de melodieën en met stemopgaven, die dikwijls de wereldlijke 
afkomst van de mélodie bewijzen. De eerste dezer geestelijke 
liederenverzamelingen behoorde vroeger aan Hoffmann von 
Fallersleben en wordt thans bewaard in de K. bibliotheek te 
1 Uitgegeven door C. Carton, onder den titel : Oudvlaemsche liederen 
en andere gedichten der xiv e en xv & eeuw, voor rekening van de Maat- 
schappij der Vlaemsche bibliophilen, Gent, z. j. (1847), met fac-similés 
der notenstippen. 
